Undulatki (Budgerigar parakeets) występują w wielu mutacjach kolorystycznych, wielu „kolekcjonuje” je ze względu na jakość koloru. Dzikie: żółte głowy, zielone ciała. Wszystkie inne mutacje z hodowli – różna jakość. Niektóre bardzo rzadkie, inne powszechne. Jeśli hodujesz pod kątem koloru, musisz zrobić wszystko, by undulatki miały wysokiej jakości upierzenie i dobry kolor.
Instrukcje
Zabierz undulatki do weterynarza – sprawdź zdrowie. Chorych nie hoduje. Poproś o szacunek wieku, jeśli niepewny – muszą mieć >1 rok, najlepiej 18 mc, by wychowywać piskląta. Samica ≤3 lata, samiec ≤6 lat. Obaj zdrowi – bez przebarwień, wypływów, zatkanych otworów, problemów z odchodami, lenistwa, wymiotów. To znaki chorób. Upewnij się, że nie są spokrewnione – najbliższe bez ryzyka: dziadek-wnuk, ale zupełnie niepokrewne znacznie bezpieczniejsze. Ostrożnie, jeśli kupiłeś oba w zoologicznym naraz – mogą być rodzeństwem.
Oblicz genetykę, jeśli celujesz w konkretny kolor. Dzikokolorystyczne → podobne potomstwo. Inne (fiolet, tęcza) wymagają określonych „kolorów bazowych”. Jeśli celujesz w specjalne kolory, świadom, że może nie wypadną żadne piskląta z tym kolorem lub tylko część je przenosi. Zapewnij domy dla reszty piskląt. Genetyka undulatek skomplikowana – warto przeczytać książkę o mutacjach/genetyce przed hodowlą. Niektóre mutacje proste: wszystkie undulatki mają kolor bazowy: żółty lub biały. To kolor głowy i pasma na szyi. Żółta baza → zielone ciała; biała baza → niebieskie ciała. Żółta baza dominuje – krzyżowanie żółtobazowego z białobazowym daje potomstwo żółtobazowe. Są też „dark counts”: 0 = jasny, 1 = nieco ciemniejszy, 2 = ciemniejszy.
Starannie wybierz parę do hodowli. Zazwyczaj rekomendowane hodowla „wspólnot“ (kolonii), by szybciej. Ale przy hodowli na kolor – kluczowe, by DOBRZE para się parowała, trzymaj ich osobno od innych. Rozważ cel i zasoby: np. chcesz białobazowe kobaltowe – potrzebujesz dwa białobazowe z 0 lub 1 dark count.
Trzymaj w dużej klatce: miejsce do lotu, wiele posadzek, huśtawek. Unikaj przeludnienia – stres obniża odporność, choroby, gorsze upierzenie, słabsze umiejętności rodzicielskie → słabsze kolory potomstwa.
Obserwuj zachowanie lęgowe. Notuj daty; nie każde zachowanie kończy się jajami – to normalne, para spróbuje ponownie. Zachowanie łatwe do zauważenia: samiec podejdzie do samicy, czterka i stukanie dziobem. Samica podnosi ogon, opuszcza głowę, by samiec mógł się zbalansować i pokryć. Krótkie, powtarzane często.
Regularnie sprawdzaj skrzynki gniazdowe. Samica złoży zazwyczaj 2–9 jaj, inkubuje 18 dni. W tym czasie stały dostęp do jedzenia/wody. Zapisuj termin wylęgu, kontroluj skrzynkę w okolicy.
Dieta bogata w składniki i witaminy. Różnorodność: jajko, marchew, warzywa liściowe, bakłażan. Sepia (cuttlebone) w klatce lub mielona – podnosi wapń. Regularne owoce/warzywa – zdrowe ptaki, ładne pióra. Roślinność świeża >> sama ziarna.
Obserwuj jedzenie piskląt. Początkowo samica karmi; gdy rosną, na zmianę samiec i samica. Piskląta zaczynają jeść samodzielnie. Nie sprzedawaj, dopóki nie jedzą samodzielnie bez wpływu rodziców.
Regularnie spryskuj undulatki delikatnym mgiełką. Woda temperaturze pokojowej, delikatny mgiełka na każdego. Zachęca do czesania – pióra w lepszym stanie, co podnosi kolor.