Wstęp
Pawie to jedne z najpiękniejszych i najbardziej niezależnych zwierząt w opiece człowieka. Ich niezależność utrudnia rozpoznawanie chorób. Znajomość objawów pozwala szybciej zdiagnozować i wyleczyć.
Rozpoznawanie chorego pawia/pawicy
-
Pawie (Pavo cristatus) daleko na drzewie ewolucyjnym od ludzi – trudno rozpoznać chorobę. U ssaków sygnały znane, u pawich trzeba czuwać nad nietypowymi sygnałami. Jeśli obserwujesz swoje pawie, znasz ich normalne zachowanie. Chory pawiak pokaże nietypowe zachowanie, nawet jeśli nie ma otwartej rany/choroby. Opadająca głowa/skrzydło – sygnał alarmowy. Jeśli ptak przestaje jeść/pić, ma problemy z oddechem, unika stada poza sezonem – wymaga uwagi.
Ustalanie objawów
-
Najpierw sprawdź odchody na pasożyty wewnętrzne lub przyciągnij ptaka jedzeniem bliżej. Badanie pawia bez złapania niemal niemożliwe. Jeśli chory pawiak mobilny – złap ze snu, chwycąc mocno nogi z posadzki. Natychmiast uspokój, uciśnij skrzydła do ciała. Przeprowadź przegląd: urazy zewnętrzne, zakażone rany, pasożyty, zmiany skórne.
Diagnozowanie choroby
-
Jeśli objawy oczywiste (zakażona rana) – diagnoza prosta. Identyfikacja konkretnych pasożytów/chorób zewnętrznych – literatura do hodowli indyków (genetycznie bliskie). Brak objawów zewnętrznych – badanie krwi na przyczyny wirusowe/bakteryjne.
Opieka weterynaryjna
-
Jeśli weterynarz nie pracuje z dróbiem lub zwierzętami egzotycznymi – trudno/ drogą. Ale jeśli potrzebna diagnoza (badanie krwi) – konieczny weterynarz. Przewieź pawia w odpowiednim prześwietlaczu. Dobrze dla rannych ptaków wymagających immobilizacji.