Papugi szare to średniej wielkości papugi, doskonałe w naśladowaniu mowy, żyją 70+ lat. Podatne na określone choroby – znajomość objawów ratuje życie.
Choroby dróg oddechowych
Bakterie, grzyby, wirusy, toksyny powietrzne. Najczęstsza: aspergilloza (grzyb Aspergillus) – gorsze przy złej wentylacji/sanitarnej. Ostra: duszności, częste moczenie, pragnienie, siniakowate błony śluzowe, śmierć. Przewlekła: duszności, utrata wagi, apatia, chrapanie. Inne (np. chlamydioza) – podobne objawy. Toksyny (dym, środki czystości) nasilają. Leczenie: antybiotyki doustne.
Choroba dzioba i piór (PBFD)
Wirus Circoviridae. Specyficzna dla papug, uderza młode (niedojrzałe odporność). Objawy: utrata piór, anormalne pióra na brzuchu, nowe pióra pękające, utrata pyłu z piór. Zgryzoty na dziobie, plecach, łapach. Przenoszenie: kontakt z odchodami, pyłem piór, nosicielami, naczyniami, materiałem gniazdowym. Ostateczny stadium: chudnięcie, depresja, zazwyczaj śmiertelna.
Hipokalcemia
Papugi szare potrzebują więcej wapnia. Niedobór = zespół patologiczny. Objawy: wygięte kości u młodych, problemy neurologiczne (ataksja, padaczki) u starszych. Nieleczona → złamania, kalectwa, niepełnosprawność. Leczenie: suplementacja wapnia.