Przemiana młodego orła białogłowego (Haliaeetus leucocephalus) w dorosłego obejmuje duże zmiany fizyczne:
1. Od wyklucia do odlotu
Noworodek: Pokryty puszystym białym puchiem dla ciepła.
Odlotowiec: Ciemne pióra zaczynają pojawiać się na skrzydłach, ogonie i głowie.
2. Upierzenie młodzikowe
Ciemnobrązowe pióra: W wieku 1–2 lat, głównie ciemnobrązowe z białymi końcówkami ogonia.
Dwukolorowy ogon: Białe plamy u podstawy ogona wyróżniają młodzików.
Brązowe tęczówki: Oczy stopnioowo żółkną do koloru dorosłych.
3. Upierzenie drugoroczne
Pióra stają się ciemniejsze, z pierwszymi oznakami charakterystycznej białej głowy i ogona.
4. Upierzenie poddorosłe
Trzeci rok: Więcej bieli na głowie, szyi i ogonie; ciało pozostaje ciemnobrązowe.
Czwarty rok: Prawie w pełni biała głowa i ogon, choć końcówki skrzydeł mogą zachować brąz.
5. Upierzenie dorosłe
W piątym roku orzeł ma pełne upierzenie dorosłe: błyszczącą białą głowę i ogon w kontrzcie z ciemnobrązowymi piórami ciała, a jaskrawo żółte oczy. Dziób, pazury i nogi też rosną i stają się bardziej wyraziste.
Droga od puchatego orlęcia do majestatycznego dorosłego osobnika odzwierciedla niezwykły proces rozwojowy natury.