Cechy biologiczne zwiększające ryzyko
Kakapo staje przed kilku wrodzonymi wyzwaniami. Jego wskaźnik rozmnażania jest wśród najniższych u ptaków – samice składają tylko jedno lub dwa jaja co dwa do czterech lat, a około połowa z nich pomyślnie wylęga. W połączeniu z długością życia sięgającą 90 lat, osobniki pozostają narażone na zagrożenia przez dekady. Bycie nocnym czyni je bardziej podatnymi na drapieżniki polujące w nocy, a ich charakterystyczne zielone upierzenie daje mały kamuflaż w lesie.
Presja środowiskowa
Dużą część rodzimych lasów kakapo w Nowej Zelandii wyczyszczono na rolnictwo i rozwój. Wprowadzone drapieżniki, takie jak koty, psy, fretki i szczury, polują na ptaki, a choroby jak gruźlica ptasia i chlamydioza dodatkowo zagrażają ich przetrwaniu.
Rzeczywistość ochronna
Razem te czynniki biologiczne i środowiskowe sprawiły, że kakapo jest jednym z najbardziej zagrożonych ptaków na świecie. Zostało tylko około 200 osobników, zamkniętych na dwóch małych wyspach u wybrzeża Nowej Zelandii.