Anatomia i fizjologia
Dziób kokado: górna dziobnica (maxilla) i dolna (mandibula). Końcówka bez nerwów (jak paznokcie), baza z innervacją i krwionośnością. Zdrowy dziób: gładki, bez pęknięć/barwień, właściwa długość. Cięcie rzadkie – tylko przy problemach.
Potrzebne
- Drążek kondycjonujący (glina/beton)
- Kostka sepiołowa
- Zabawki (lina, drewno, bursztyn, kokos)
- Dremel + kamień karborundowy/diamentowy
- Proszek styptyczny
Metody naturalne (codzienne)
- Drążek kondycjonujący w klatce – ptak trze dziób i pazury. Wymieniaj zużyty.
- Kostka sepiołowa przy drążku – gryzienie = naturalne szlifowanie.
- Różnorodne zabawki – rozrywka + zużywanie dzioba. Rotacja zabawek = brak nudzy.
Szlifowanie Dremelem (tylko przy konieczności)
- Konsultacja weterynarza – właściwy kształt/długość dla kokado.
- Owiń w ręcznik (delikatna immobilizacja).
- Mały kamień karborundowy/diamentowy na Dremelu. Bardzo ostrożnie szlifuj końcówkę do właściwej długości.
- Krwawienie? Proszek styptyczny.
Zasady
- Naturalne metody = 99% przypadków wystarczą.
- Dremel tylko po szkoleniu u weterynarza.
- Lepiej częste delikatne szlifowanie niż rzadkie radykalne.