W biologii adaptacja = cecha genetyczna wyewoluowana przez tysiące lat. Daje przewagę nad konkurentami (własny i inne gatunki). Zwykle mówi się o cechach posiadanych przez wszystkie osobniki gatunku, choć nie zawsze. Niektóre osobniki bardziej zaadaptowane (np. lepsze maskowanie). Większość adaptacji fizycznych, ale wpływają na zachowania, a niektóre zachowania są genetyczne. Papuga czarnogłowa (popularny zwierzak) ma kilka adaptacji.
Dzioby
Zakrzywione, twarde – do łamania skorupek/orzechów. Cecha prawdopodobnie mutacja tysiące lat temu – tak użyteczna, że wszyscy papugowate ją mają. Anomalie genetyczne: niespełna zakrzywione dzioby – w naturze nie przeżywają. Zakrzywiony dziób wpływa na zachowanie: papugi czarnogłowe są „dziobo-aktywne” (nippy) – eksplorują ustami. Często wspinają się i wspierają się dziobem.
Zachowanie grupowe
Młode wymagają intensywnej opieki – ewolucja: wychowywanie w parach. W naturze pary budują gniazda, silnie się wiązają. Pary żyją w stądach 10–30 osobników. Stąd: papugi wysoko społeczne, kwitną z towarzyszem. Efekt poboczny: samce i samice niemal nie do rozróżnienia (typowe przy równym udziale w opiece nad młodymi).
Siedzenie i wspinanie
Poszukiwanie jedzenia: doskonały wzrok. W naturze siedzą na wierzchołkach drzew, skanują pole widzenia. W hodowli preferują duże, otwarte przestrzenie do siedzenia na górze. Wyostrzony wzrok = intensywna świadomość otoczenia, łatwe wystraszenie nagłymi ruchami.
Inteligencja i zachowanie
W naturze obserwacja otoczenia = przewaga adaptacyjna. Ciekawość i obserwacja korelują z inteligencją – papugi czarnogłowe nie wyjątkiem. Uczą trików po jednym pokazaniu. Nieco bardziej agresywne od innych papug. Eksperci: wynik wysokiej inteligencji. Szybkie oceny ludzi/zwierząt – przy strachu/niepodobieństwie: agresja. Dzięki inteligencji łatwe kondycjonowanie (delikatna obsługa + smaczki) by wyeliminować agresję.