Papugi niewidomy (Agapornis) są zabawne, inteligentne i enerzywne, ale słyną z wysokich, pierzących krzyków. Hałasują, by komunikować się i wyrażać emocje. Oto jak zapobiec byciu uciążliwym.
Ignoruj ptaka
Według „Poradnika papugi niewidomej”, ignorowanie sygnalizuje, że ty rządzisz, i może zniechęcić do krzyczenia. Udawaj, że nie widzisz/nie słyszysz. Gdy ucichnie – pochwal i daj przysmak. Reagowanie na krzyk uczy, że krzyk przyciąga uwagę – zachowanie się utrwala.
Przykryj klatkę na noc
Nocą przykryj klatkę materiałem lub komercyjną przykrywką. Papugi z natury zaczynają wokalizować wcześnie rano. Przykrywka ucisza do zdjęcia, daje prywatność, sygnalizuje sen i chroni przed przeciągami.
Rozpraszaj uwagę
Stymulacja umysłowa sprawia, że ptak zapomina o hałasie. Daj zabawki, codzienne sesje zabawy poza klatką (ruch). Regularnie wymieniaj zabawki na nowe, by utrzymać zainteresowanie. Wymagana codzienna interakcja – bez niej ptak staje się głośny i drażliwy.
Właściwa klatka
Zbyt mała klatka = głośne krzyki. Ptak jest nieszczęśliwy, nie może stać, wspinać, bawić się, rozłożyć skrzydeł. Mała klatka uszkadza też pióra (Doctors Foster and Smith). Klatka musi pozwalać na rozłożenie skrzydeł bez dotykania drutów, mieć siedziska i różne zabawki. Im większa, tym lepiej.