Dlaczego papugi quaker trząsą dziobami?

Papugi quaker (Quaker parrots)

Znane też jako papużki quaker i papużki mnichowe – popularne ptaki domowe. Przyjazne, towarzyskie, lubią towarzystwo ptaków i ludzi. Energetyczne, zabawne – spędzają czas na zabawie, jedzeniu, pielęgnacji, trząśnięciu dziobami; wszystkie zachowania ważne dla zdrowia.

Komfort

Papugi quaker, jak większość ptaków, nie potrafią podrapać własnego dzioba nogami. Małe możliwości pielęgnacji dzioba – lubią trzaść dzioby o przedmioty. Lubią, gdy ludzie delikatnie trząsą/skrobą im dziób. Trzaskają dziobami o klatki, inne ptaki, właścicieli dla komfortu w stresie. Trzaskanie o właściciela buduje i wzmocnia więź.

Szlifowanie

Dzioby quakerów nie martwa materia jak ludzkie paznokcie; twarde, ale nie stałe. Pod twardą skorupką miękkie mięso; zewnętrzna część chroni ptaka. Dzioby rosną cały czas – uszkodzenia regenerują. Dlatego muszą trzaść dzioby o szorstkie powierzchnie, by je szlifować. Ptaki domowe lubią zabawki do gryzienia.

Ścieranie (grinding)

Quaker może trzaść dzioby o siebie, komunikując różne treści. Gdy szczęśliwy – trzaść i skrzy, pokazując radość. Gdy człowiek trzaśnie/skrobie dziób lub pielęgnuje. Ścipiacy, zrelaksowany quaker też skrzy – dobry humor. Skrzywanie też pomaga utrzymać dziób przycięty.

Wyczuwanie

Quakerzy mają wrażliwe dzioby do interakcji ze światem. Trzymają przedmioty, wspinają się, otwierają nasiona, komunikują się. Wrażliwy dziób mówi, co to za przedmiot – faktura, smak. Uczą się rozpoznawać ludzi częściowo po tym, jak czują się w dziobie. Trzaskając dziobami, papugi uczą się.