Wstęp
Dzięki jaskrawemu urodzie konury słoneczne (Aratinga solstitialis) często występują w czasopismach. Żartobliwe, jaskrawe, aktywne. Niektóre ręcznie wychowane uczą się mówić.
Kwaczenie i krzyki
Normalne wokalizacje: pewna ilość kwaczenia i dźwięków typowych dla konur. Zabawne kwaczenie ≠ krzyk (bardzo głośny, może oznaczać nudę, strach, złość, niezadowolenie, ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem).
Mówienie
Wiele ręcznie wychowanych uczy się pierwszych słów jako pisklęta. Przełapują słowa słyszane regularnie, zwłaszcza mówione emfatycznie, głośno lub wysokim, zachwianym głosem. Dorosłe zdolne wokalnie kontynuują naukę nowych słów całym życiem. Ale nie wszystkie uczą się mówić – woleją wokalizacje typowe dla konur. To normalne, nawet u ręcznie wychowanych.
Specyficzne wokalizacje konura słonecznego
Jak większość ptaków stadnych, konury wokalizują kilkukrotnie dziennie. To normalne. Świt, zmierzch, pora posiłków – wywołują wezwania kontaktowe. Sygnalizują zebranie stada, w tym członków ludzkiej rodziny, by sprawdzić, czy wszyscy są.