Papugi szare afrykańskie to bardzo inteligentne i społeczne ptaki, często hodowane jako domowe. Z rosnącą popularnością, właściciele trzymają wiele osobników w jednym domu. Choć u wielu gatunków to działa, papugi szare mają skomplikowany układ społeczny. Nie łatwo im się przyzwyczajać do siebie, jeśli czują terytorialność; jednak próba trzymania ich razem ma większe szanse na sukces przy odpowiedniej socjalizacji.
Potrzebne rzeczy
- Klatki
- Miski z karmą
- Naczynia z wodą
- Posadzki
- Zabawki
Instrukcje
- Zacznij socjalizację wcześnie (jeśli możliwe). Młode papugi (<3 m-ce) łatwiej przyjmują nowego towarzysza – mogą być wychowywane w jednej klatce, nawet z różnych rodziców. Każda papuga ma inną osobowość – powolne wprowadzanie może być konieczne nawet u młodych.
- Socjalizuj starsze papugi powoli (po 3–6 m-c). Oddzielne klatki po przeciwnych stronach pokoju. Zbliżaj klatki co tydzień, a nawet miesiąc. Jeśli zauważysz drażnienie – oddal na tydzień, potem znów zbliżaj. Gdy klatki obok siebie – otwórz drzwiczki, niech ptaki wspinają się na dachy, by się spotkać. Po kilku tygodniach mogą czuć się komfortowo w jednej klatce, zwłaszcza jeśli odwiedzają się nawzajem.
- Bądź liderem stada. Spędzaj dużo czasu z oboma ptakami, pokazując, że Ty jesteś dominującym członkiem stada. To zapobiega problemom behawioralnym. Chwyć każdą papugę kilka razy dziennie – razem i osobno. Naucz komendę „na rękę” (step up). Mów twardym, autorytatywnym głosem.
- Utrzymuj przyjaźń z ludźmi. Ważne przy dwóch papugach w jednym domu. Papugi szare przyzwyczajają się do jednej osoby, ale jeśli jest inna papuga – ptak ma priorytet nad towarzysztwem ludzkim i oba mogą stać się dzicze. Regularna interakcja z ludźmi pozwala na bezpieczne chwytanie, karmienie, czyszczenie. Dobrze, gdy więcej niż jedna osoba interakcjonuje z ptakami.
- Zapobiegnij dominacji. Jeśli jedna papuga dominuje, gryzie, dzioba, wyrywa pióra drugiej – surowa dyscyplina. Spray z wodą pod ręką: przy dominującym zachowaniu szybki strzał i stanowcze „Nie”.
- Osobne klatki przy agresji. Każda papuga ma inną osobowość. Niektóre nie mogą pozytywnie współistnieć. Jeśli problem nie ustępuje – osobne klatki. Jeśli niemożliwe – duża klatka z osobnymi miskami, dużo zabawek i posadek, by każda mogła zająć swoje terytorium.