Szczygiele to małe ptaki ziarnożerne, dobrze znoszące niewolę. Cenione za melodijne śpiewy i kolory. Wiele odmian – naturalnych i mutowanych – ogólnie łatwych w opiece. U niektórych gatunków rozpoznawanie płci trudne (brak markerów wizualnych), u innych cechy fizyczne samca i samicy wyraźnie odrębne.
Instrukcje
- Szczygieł towarzyski (Lonchura domestica) – zachowanie. Samiec i samica wyglądają identycznie. Oboje cwierkają, ale tylko samiec prawdziwie śpiewa. Przy samicy wykonuje taniec płciowy: wyciąga szyję, rozpuszcza pióra.
- Szczygieł zebra – cechy fizyczne. Samiec: dziób czerwony/pomarańczowy, czarny pas na piersi, białe plamki na bokach, pomarańczowe policzki. Samica: dziób przyciemniony, brak tych cech.
- Szczygieł gouldian (Chloebia gouldiae) – barwne oznaki. Samiec: nasycenie kolorów znacznie mocniejsze u samca. Środkowe pióro ogonowe wyraźnie dłuższe u samca.
- Szczygieł truskawkowy (strawberry finch) – kolor w sezonie lęgowym. Samiec: głowa, grzbiet, skrzydła ciemnobrązowe, reszta ciała jaskrawo czerwona z białymi plamami. Po sezonie: podobny do samicy (brązowy góra, żółty brzuch). W niewoli barwa samica blednie z każdą odmianą.
- Widah ogonowy (Pintail Whydah, Vidua macroura) – kolor i długość. Samiec: czerniawy góra, biały brzuch, biały pas na skrzydłach. Sezon lęgowy: ogon średnio 25 cm (całość ok. 33 cm). Po sezonie: ok. 15 cm. Samica: brązowo-cierpka z czarnymi plamami, ok. 12,5 cm.