Specyficzne cechy dodo

Dodo (Raphus cucullatus) to nielotny ptak rodowity z Mauriciusa. Wyginięł pod koniec XVII wieku i miał kilka unikalnych cech:

Wielkość i wygląd

Duży i puszysty, ważył 10–15 kg, z zaokrąglonym ciałem, małymi nielotnymi skrzydłami i długim, grubym, hakowatym dziobem.

Pióra

Miękkie, brązowoszare upierzenie bez typowych piór lotnych.

Dziob i głowa

Przerosty hakowaty dziób przystosowany do wykopywania w liściastej warstwie; duża okrągła głowa z małymi oczami i ząbopodobnym występem na górnej szczęce.

Dieta

Wszystkożerna, jedła owoce, nasiona, orzechy, korzenie i bulwy.

Siedlisko i zachowanie

Żyła w gęstych lasach w małych grupach społecznych, wolno poruszająca się po ziemi.

Wyginięcie

Ludzie i gatunki inwazyjne (szczury, świnie, koty) niszczyły jej siedlisko i polowały na nią. Dodo wyginęło ok. 1662 roku przez polowanie i utratę siedliska.