Choć samce i samice budgie czasem zachowują się inaczej, wiele cech jest wspólnych. Właściciele chwalą fascynujące, indywidualne osobowości. Budgie mogą ugryźć karmiącą rękę ze strachu, ale ogólnie to życzliwe, zabawne ptaki z ciekawością świata. Właściciele wspierają to zabawkami i dietą.
Samce – śpiewacy
Śpiew to część zachowania samca, niektórzy naprawdę go kochają. Budgie śpiewają same lub dla towarzyszy z klatki. Starzy uczą młodych – z czasem tworzą unikalne melodie: warkocze, kraków, cvirknięcia, skrzyczenia. Czasem używają dźwięku z zewnątrz (dzwoneczek) jako akompaniament.
Śpiew z celem
Jako śpiewacy samce chwalą się przed samcami. Ale trylowanie i warkoczenie do samicy = kluczowy element courantowania. Gdy para wiąże relację, samiec śpiewa do wybranej, macha głową, karmi ją przełykanym jedzeniem.
Rozmnażanie budgie
Przewidywalne. Samiec "gada" do samicy, zbliża, stukaje dziobem, rusza dziobem góra-dół. Zainteresowana samica chowa głowę, unosi ogon. Samiec unoszy się nad nią, owija skrzydłami, trze ośrodki rozrodcze. Szybki rytuał, powtarzany kilkukrotnie.
Agresywne samice hormonalne
Normalnie radosne, łagodne. Ale samica budująca gniazdo ("hormonalna") staje się wyjątkowo wroża, czasem brutalna – zwłaszcza do innych samic. Właściciele donoszą ataki, zabijanie. W dużej klatce z miejscem na gniazdo – mniej agresji. Zalecane: separacja hormonalnych samic od innych samic.
Wychowanie młodych
Samica znosi 2-9 jaj, inkubacja ~18 dni. Pisklęta: głabe, ślepe. Matka karmi, samiec karmi matkę. Gdy pisklęta starsze – samica ostawia je, samiec pomaga karmić. W końcu samiec przejmuje wychowanie i odstawia.