Wstęp
Sarny to duże ptaki paśnikowe, uważane za nieatrakcyjne, brudne i czatujące na śmierć. W rzeczywistości są to ptaki niezwykle czyste, zapobiegające chorobom przez zjadawanie zwierząt martwych lub umierających. Sarny są doskonałymi rodzicami, ale czasem pisklęcie staje się sierotą w wyniku wypadku lub rozdzielenia z gniazdem. Bez ludzkiej interwencji umiera. Tylko eksperci ds. przyrody powinni brać na siebie długoterminową opiekę.
Potrzebne przedmioty
- Kartonik
- Ręczniki
Instrukcje
-
Ocena potrzeby interwencji
Ustal, czy pisklęcie sarny potrzebuje pomocy. Sarny nie gniazdują na drzewach – gniazda na ziemi w jamopodobnych strukturach (puste kłody). Odlotowe pisklęta mogą oddalić się od gniazda, nie będąc rannymi, zgubionymi ani sierotami.
-
Obserwacja z daleka
Obserwuj pisklęcie z odległości. Jeśli jest nagie lub widocznie ranny – wymaga ludzkiej pomocy.
-
Poszukiwanie gniazda i rodziców
Rozglądaj się po gniazdzie w pobliżu. Jeśli jest – przeskanuj niebo po dorosłych sarnach. Rodzice mogły uczyć pisklęcie latać i obserwują sytuację.
-
Kontakt z ekspertem
Skontaktuj się z weterynarzem ds. zwierząt dzicych lub rehabilitatorem. Do przybycia eksperta pisklęcia nie wolno zamykać ani przenosić. Przez 24 godziny bez licencji trzymanie sarny jest nielegalne. Strona Wildliferehabinfo.org pomaga znaleźć rehabilitatora.
-
Przygotowanie pudełka
Gdy ustalisz, że pisklęcie potrzebuje pomocy i masz kontakt do eksperta – wstaw ręczniki do kartonika. Nawet najмłodsze sarny mają instynkt obrony: gryzą i drapią, gdy są zakulone.
-
Rękawice
Załóż rękawice – ochrona przed urazami i bakteriami.
-
Przeniesienie pisklęcia
Nakryj pisklęcie ręcznikiem, przycisnij skrzydła do ciała. Podnieś i włóż do kartonika.
-
Zacienienie
Przykryj pudełko ręcznikiem – to uspokaja pisklęcie i zapobiega dalszym urazom.
-
Transport do eksperta
Przewieź pisklęcie do weterynarza lub rehabilitatora.