Wróbel domowy (Passer domesticus) – wszędobylski sąsiad
Małe, zgrabne ptaki śpiewające, wszechobecne w USA. Grube dzioby, brązowe pióra z czarnymi paskami na grzbiecie. Preferują szczeliny w budynkach, żyją blisko ludzi, nie w głębokich lasach.
Rola w ekosystemie i sieci pokarmowej
Ekosystem = składniki biotyczne (organizmy) + abiotyczne (czynniki fizykochemiczne). Przepływ energii: producenci (rośliny) → konsumenci I rzędu (roślinożercy) → konsumenci II rzędu (mięsożercy).
1. Rozpraszanie nasion (kluczowa rola)
Wróble jedzą nasiona: proso, trawy, perkośnik, chwasty, słonecznik + owoce/jagody. Przenosząc nasiona z dala od drzewa macierzystego, zapobiegają konkurencji o składniki odżywcze z rośliną macierzystą – zwiększają szansę na kiełkowanie i wzrost. Pomagają przetrwaniu wielu roślin (producentów).
2. Kontrola populacji owadów
Mimo że są nasionojadami, jedzą też owady: gąsienice, chrząszcze, mszyce. Niektóre niszczą rośliny. Wróble ograniczają ich liczebność, chroniąc rośliny przed wyginięciem.
3. Źródło pokarmu dla drapieżników
Orły, sokóły, jastrzębie, węże jedzą mniejsze ptaki. Jastrząb cieńkoszyji (Accipiter striatus) preferuje wróbli. Wróble wspierają populacje drapieżników (konsumentów II rzędu).
4. Konkurencja z gatunkami rodzimymi – aspekt negatywny
Wprowadzone z Europy w 1850 r. (ok. 100 szt. w Nowym Jorku). Dziś rozległe w USA. Według T. Phillips (Cornell Lab of Ornithology) wróbla domowy gwałtownie konkurowa z rodzimymi gatunkami o miejsca gniazdowe. Niszczą jaja, zabijają pisklęta i samice na jajach, przejmując gniazda. Zagrażają przetrwanie rodzimych ptaków.