Mimo zdolności do ucieczki lotem, ptaki nie są odporne na ołowiotrucie. Dla większości – pożywienie ołowiem to wolny wyrok śmierci.
Objawy ogólne
Według Northern Wildlife Research Center: głosowość cienia, słabe, chrapliwe. Czasem żółtawa ciecz z dzioba. Przód żołądzka (proventriculus) wywałowany. Odchody: rzadkie, wodniste, zielonkawe.
Wpływ na ruch
Zmniejszona ruchowość – stopniowe paraliże mięśni. Końce skrzydeł ślizgają po ziemi, wiszą luźno na wodzie, ostatecznie ptak nie lata. Z czasem przestaje chodzić.
Ptaki wodne z ostrym zatruciem: nie tracą wiele wagi przed śmiercią (szybki obrót). Przewlekłe: strata do 60% masy ciała. Efekt nasila się w łagodne temperatury.
Wnętrze żołądków (gizzard): ciemne, dziurawie, zgniłe – okresowe wymioty. Przypadki ciężkie: ślepota, padaczka, krew w moczu. Niektórzy ptaki nadmiernie piją.
Główne: strzałka ołowiana zjedzona przez ptaki. Inne (Avian Web): krzaki farby ołowiowej, witraże, chwytki (twist-ties), tektura barwiona, obciążniki wędkarskie, baterie, linoleum, topnik, glazury lamp.