Kormorany to średnie i duże ptaki wodne występujące na całym globie. Należą do rodziny Phalacrocoracidae, blisko spokrewnieni z pelikanami i łuskami. Słyną z umiejętności rybackich – większość czasu poświęcają poszukiwaniu ryb i innych zwierząt wodnych w oceanach, rzekach i jeziorach.
Cechy fizyczne:
Rozmiar: 20–100 cm długości.
Upierzenie: Zazwyczaj ciemne, czarne lub brązowe, u niektórych gatunków białe lub jaskrawe plamy.
Długie szyje: Pomagają manewrować i łapać ofiary pod wodą.
Palmate stopy: Częściowo zropiate, ułatwiają pływanie i nurkowanie.
Zachowanie:
Nurkowe: Zręczne, potrafią pływać pod wodą długo.
Łowienie ryb: Główna dieta, doskonale dostosowane do łapania śliskich ofiar.
Suszenie skrzydeł: Po nurkowaniu rozkładają skrzydła, by wysuszyć pióra.
Legowiska: Zbierają w duże grupy – „kolonie” lub „legowiska”.
Siedlisko i rozmieszczenie:
• Oceany: wybrzeża, płytkie wody.
• Jeziora i rzeki: wody śródlądowe.
• Błota: bagna, torfowiska.
Gatunki (ok. 45 na świecie):
• Kormoran wielki (Phalacrocorax carbo) – Eurazja, Ameryka Płn.
• Kormoran dwugrzebieniasty (P. auritus) – Ameryka Płn. i Śr.
• Kormoran Brandta (P. penicillatus) – Pacyfik Ameryki Płn.
• Kormoran neotropikalny (P. brasilianus) – Ameryka Płd. i Śr.
• Kormoran afrykański (P. capensis) – wybrzeża Afryki Płd.
Kormorany grają kluczową rolę w ekosystemach morskich jako drapieżniki ryb, ważne ogniwo łańcucha pokarmowego i równowagi ekologicznej.