Trening papużki Bourke'a (Neophema bourkii) – mała, cicha, delikatna
Papużka Bourke'a to mała papużka trawowa z Australii. Nie mylić z popularnym budgerigarem (wavy). Mniejsza, bardziej zarezerwowana. Zazwyczaj w grupach w woliérze. Doświadczenia treningowe zależą od wieku i temperatu.
Ok. 15 cm z ogonem. Kolory: przygaszone brąz, szarość, róż, biel z akcentami fioletowo-niebieskimi. Duże ciemne oczy – wyrazisty, delikatny wygląd. Ciche cytanie nie przeszkadza najbardziej wrażliwym uszom. Hodowana w niewoli latami – dostępna mutacja różowa (Rosey Bourke).
Zazwyczaj sprzedawane/trzymane jako ptaki woliérzowe, nie klatkowe. Ale młode, ręcznie karmione chętnie przywiązują się do ludzkiego „rodzica”. Jeśli znajdziesz taką – mało treningu, ptak sam chce bliskości.
Potrzebne rzeczy
- Papużka Bourke'a, najlepiej młoda
- Ulubiony przysmak (proso w kłosach)
- Konsekwentne techniki treningowe, codziennie
Instrukcje
- Po 1–2 dniach oswojenia: mów cicho kilka razy dziennie. Ruchy wolne, ciche – nie przestraszasz. Zdobądź zaufanie. Obserwuj język ciała: zbliżenie = super, ucieczka do rogu = strach. Pozioma postawa = gotowość do ucieczki lotem. Jeśli ptak trąca w klatce – odstąp, by się nie zranił (może być z wielkiej woliérzy, nieprzyzwyczajony do małej klatki).
- Odkryj ulubiony przysmak. Bourke'owie lubią nasiona traw – proso w kłosach (nasiona na łodydze) często hit. Trzymaj w otwartej dłoni przy otwieraniu klatki, delikatnie wsuń rękę. Otwarta dłoń z przysmakiem, NIE dotykaj, NIE zbliżaj ręki do ptaka. Kilka dni, by ptak przyzwyczaił się do ręki. Mało prawdopodobne, by usiadł i zjadł – cel: ptak przyzwyczaja się, że ręka = dobre, nie szkodzi. Gdy spokojnie akceptuje rękę w klatce – następny krok.
- Teraz, gdy ptak ufa (i zna Cię jako dawcę przysmaków), delikatnie podejdź palcem wskazującym poziomo. Ptak spojrzy, ruszy głową szukając ucieczki. Jeśli ucieka – NIE goni. Trzymaj rękę nieruchomo w klatce, mów cicho. Gdy uspokoi się – spróbuj znowu. Możesz zaoferować przysmak – przypomnij: ręka = dobre. Cel: delikatne naciśnięcie palca na klatkę piersiową nad stopami. Mów radośnie, wysokim tonem: „Na palec”. Ptak albo cofnie, albo wskoczy. Jeśli wskoczy – pochwal, trzymaj chwilę. Jeśli zeskoczy – chwilę przerwy, powtórz. Z czasem ptak będzie wskakiwał na palec jako posiadę.
- Gdy ptak chętnie wskakuje na palec W klatce – wyjmij na palcu z klatki. (Przeczytaj wskazówki bezpieczeństwa PRZED wyjęciem.) Mały pokój, mało/żadnych okien. Łazienka idealna – deska WC ZAMKNIĘTA. „Na palec”, gdy wskoczy – delikatnie wyjmij. Jeśli poleci – idź tam, gdzie wylądował, „Na palec”. Jeśli wskoczy – gratulacje: udomowiłeś papużkę Bourke'a. Jeśli ucieka w panice/zmieszaniu – przygasz światło, delikatnie chwyć (by nie uciekł w ciemności). Mów cicho przy odzyskiwaniu. Proces trwa, ale ptak nauczy się „Na palec” i zostawania na palcu.
Cicho, powoli, proso w kłosach jako waluta zaufania, „Na palec” jako fundament – to metoda na udomowienie tej delikatnej, cichej papużki.