Gołębie, które dzisiaj spotykamy, to potomkowie dziczego gołębia skałnego (Columba livia) z Europy. Związane z ludźmi przez tysiące lat, uważane za pierwsze udomowione ptaki – hodowane pod mięso od starożytnego Egiptu. Ok. 33 cm długości, zazwyczaj ciemnoszara głowa, jasnoszary grzbiet, jaskrawa szyja, dwa ciemne paska na skrzydłach. Dzikie gołębie żyją do 5 lat, w niewoli ponad 15 lat.
Miejsca gniazdowania
Wedle Cornell Lab of Ornithology, dorosłe gołębie budują gniazda w trudno dostępnych miejscach: zasłonięte szczeliny na parapetach budynków, pod mostami, w nisach belek i bel konstrukcyjnych. Gołębie sprawnie budują gniazda w środowisku miejskim, zwłaszcza w ukrytych, osłoniętych miejscach dających schronienie podobne do naturalnych klifów i jaskiń w Europie, Afryce Północnej i Bliskim Wschodzie.
Materiał gniazdowy
Gniazda w kształcie miski, z drobnych gałązek, łodyg i liści. Czasem minimalny materiał – jaja na gołym gruncie. Większość gniazd dobrze ukryta, trudno dostępna dla ludzi i drapieżników. Gołębie preferują płaskie powierzchnie pod jakimś schronem – miejsce do siedzenia i ochrona od pogody.
Nawyki gniazdowe
Proces zaczyna się od samca wybierającego miejsce w polu widzenia samicy, przynoszącego jedną gałązkę i kładącego przed nią. Samica zostaje w gnieździe, przyjmuje gałązki od samca po jednej, kładając pod siebie. Zazwyczaj 2 jaja białe, obaj rodzice dzielą inkubację: samce dzień, samice noc. Inkubacja 16–19 dni.
Cechy osobowości gołębi
Gołębie towarzyskie – często w małych stadach 20–30 sztuk. Pary monogamiczne – lęgują kolejne sezony, dopóki żyją obaj. W roku mogą wychować 4–5 kłac. Gołębie też mają stronę przygodną – dowodem jedzenie. Choć preferują nasiona i ziarna, zazwyczaj chętnie spróbują po prostu o każdym typie pożywienia, jakim się spotkają.