Ptaki komunikują piosenkami – skomplikowane sekwencje wokalizacji. Samce śpiewają, by ustalać i bronić terytorium oraz przyciągać partnerkę. Zazwyczaj z posady, czasem w locie (lotowe piosenki + specyficzne wzorce lotu). Młodzież bez piór lotnych śpiewa chaotycznie, dojrzewając. Ptaki Nowego Hampshire identyfikowalne po unikalnych piosenkach.
Instrukcje
Dróżdż amerykański (American Robin): melodyjna piosenka, znana wiosną. Ciąg ~10 czystych gwizdów: „cheerily, cheer up, cheer up, cheerily, cheer up”. Rytm stały, sylaby wznoszą/opadają. Przerwy między strofami. O świcie szybsze. Powtarzalne „chirr” rosnące głośność. Ogrody, lasy, pola.
Sojka niebieska (Blue Jay): muzyczne „toolool, toolool” i „wheedleee, wheedelee”. Miękkie nosowe nuty blisko partnerki (karmienie, budowa gniazda). Lasy liściaste i okolice mieszkalne. Cały lato.
Kardynał północny (Northern Cardinal): „purdy purdy purdy... whoit, whoit, whoit” lub „what-cheer, what-cheer... wheet, wheet, wheet, wheet”. Cały stan, skraje lasów, ogródki. Samiec agresywnie broni terytorium.
Czyr amerykański (American Goldfinch): wysokie, kanarkowate piosenki (wczesna wiosna, późne lato – gniazdowanie). Pierwsze: rozległe, ciągłe; gniazdowe: krótkie, precyzyjne. Seria lekki: „per-chek-oree”. W locie: „tee-dee-de-dee”. Ogrody, pola, żulawy, sadów.