Jastrząbie (w USA: sępowate/jastrzębie, w innych regionach: jastrzębie) żyją w Ameryce Płn./Płd., Azji, Europie. Mniejsze od orła, padlinożercze/drapieżne. Upierzenie: czarne–białe, zazwyczaj brązowe. Pojedyncze drapieżniki, charakterystyczne wolne krążenie. Kilka podgatunków – identyfikacja po znakach, rozpiętości, głosie.
Potrzebne
- Lornetka
- Poradnik kieszonkowy
Instrukcja
Kup lokalny poradnik terenowy dla szybkiej identyfikacji. Np. „National Audubon Society's Pocket Guide to North American Birds of Prey”. Europa/Azja: „Raptors of Europe and the Middle East: A Handbook to Field Identification”.
Spójrz na głowę. Jeśli łysa – to sęp (pospolity w Amerykach). Sęp indyński: czerwono-fioletowa głowa; sęp czarny: czarna głowa.
Oceń kolor piór. Większość: odcienie brązu z wyróżniającymi się kolorami. Np. jastrząb czerwonobarkowy – brązowo-czerwone plamy na „barkach”. Zwyczajny jastrząb – białe „pasy” przy ogonie, jaśniejszy spód.
Zmierz rozpiętość. Dorosły zwyczajny jastrząb (Europa/Azja) ~1,5 m; sęp indyński (Ameryki) ~1,8 m.
Posłuchaj głosu. Zwyczajny jastrząb (Europa/Azja) – dźwięk jak miauczenie kota. Sępy (Ameryki) nie mają syrynksu (głosówki ptaków) – tylko chrząkanie i syczenie.