Sfinks to całkowicie bezsiersty kot. Wiele osób zakochuje się w jego nietypowym wyglądzie i decyduje się na hodowlę. Najlepsza nauka – poznanie innych hodowców. Wielu chętnie pomaga, dzieląc wiedzę i entuzjazm, ale ogólne zasady udanej hodowli sfinksów to:
Zdrowie i odżywianie kocicy (queen)
Pierwsze pytanie: czy ma pedigree? Sfinksy mają tendency do problemów serca – hodowca nie chce tego przekazać. Sprawdź historię zdrowia linii kocicy. Odżywianie: kocica potrzebuje dużo jedzenia tuż przed, w trakcie i po ciąży, by utrzymać zdrowie i produkować mleko. Zalecane: wysokiej jakości karma dla szczeniaków i dorosłych, woda, witaminy. Istnieją karmy dedykowane ciążącym/karmiciącym. W razie wątpliwości – weterynarz.
Dobór odpowiedniego partnera
Hodowca musi wybrać odpowiedniego kocura. TICA (The International Cat Association) to prestiżowa organizacja rejestrująca rasy czystej krwi. Jeśli kocury są zarejestrowane w TICA – bezpieczny wybór. Sprawdź zdrowie kocura, poproś kopie testów, czy miał inne mioty. Przedstaw badania swojej kocicy. Zapytaj o losy poprzednich miotów i opłatę za pokrycie. Czy musisz podróżować, czy wysyłać/odbierać kota? Wysyłanie kocicy kosztuje, ale nieznajomość metod hodowcy może być katastrofalne – wystrzelenie przerażonej kocicy do kocura może sprawić, że się obrazi lub wyjdzie z rydzy.
Opieka nad szczeniakami
Po urodzeniu monitorowanie odżywiania matki zazwyczaj wystarcza na pierwsze tygodnie. Pilnuj innych kwestii zdrowotnych. Szczeniaki sfinks łatwo wyziębną (brak sierści). Upewnij się, że jedzą i dobrze oddychają. Oceniaj rozwój fizyczny. Gdy wystarcząco duże – szczepienia i wizyta u weterynarza. Prowadź ewidencję szczepionek. Odstawienie ok. 6. tydzień (mleko matki zwalnia). Wtedy miękką karmę dla szczeniaków. Szczeniaki do domów muszą być socjalizowane: chowane, głaszczone, kąpiane, pielęgnowane jak dorośli, bawione z ludźmi i zwierzętami.
Znalezienie dobrych domów
Gdy szczeniaki gotowe do wyjazdu, przekaż nowym właścicielom papiery. Zbadaj ceny rasy, ale jeśli w okolicy nie stać na standard – możesz ustąpić. Najlepiej ogłoszyć po urodzeniu i zebrać kandydatów przed odstawieniem. Sprawdź potencjalnych właścicieli i warunki życia. Przekaż szczegóły: karma, zwyczaje, kartę szczepień, info o pedigree. Zawsze umowa kupna-sprzedaży i gwarancja zdrowia – znak odpowiedzialnego hodowcy.