Wychowywanie szczeniaków ręcznie jest trudne, a przedwczesnych – jeszcze trudniej. Jeśli masz przedwczesne szczeniaki, najlepiej, by matka opiekowała się nimi z Twoją pomocą. Jeśli niemożliwe – przygotuj się na dojrzawanie non-stop: karmienie, czyszczenie, opieka. Realizuj, że nawet przy najlepszej opiece część lub wszystkie mogą nie przetrwać. Znajomość znaków zagrożenia pomoże Ci zareagować, gdy trzeba zmienić opiekę lub wezwać weterynarza.
Nie ssanie
Często przedwczesne szczeniaki są zbyt niedorozwinięte/słabe, by ssac. Jeśli matka opiekuje się nimi, upewnij się, że są wystarczająco silne, by dotrzeć do szyjka i ssac. Jeśli nie – spróbuj przytrzymać szczeniaka do ciała matki. Jeśli nie potrafi ssac – konieczna strzykawka lub sonda do karmienia.
Napuchnięty brzuch
Jeśli brzuch przedwczesnego szczeniaka wydaje się napuchnięty/zdmuchnięty, lub szczeniak jest niespokojny/placze bez wyraźnej przyczyny – może to zaparcie. Przedwczesne szczeniaki często mają niedorozwinięte jelita i łatwo zapierają, nawet przy stymulacji do odchodów.
Temperatura
Jeśli szczeniak jest chłodny w dotyku – natychmiast działaj. Szczeniaki nie regulują temperatury ciała i muszą być ogrzewane. Jeśli zjadł i odkleił, ale płacze – prawdopodobnie zimno. Ale szybko wpadają w hipotermię i przestają płakać. Jeśli szczeniak się wystygł, ogrzej powoli. Dobry sposób: ciepły ręcznik prosto z suszarki, owiń szczeniaka. Nie karmij, jeśli temperatura spadnie poniżej 35°C (95°F) – nie strawią jedzenia. Najpierw podnieś temperaturę.
Odwodnienie
Ważne monitorować znaki odwodnienia – występuje błyskawicznie. Ścignij skórę przy łopatce, pociągnij w górę, puść – jeśli nie wraca natychmiast, szczeniak odwodniony. Możesz też sprawdzić dziąsła – lepkie dziąsła = odwodnienie. W obu przypadkach konieczne płyny dożylne.