Przyroda zazwyczaj prowadzi poród, ale jeśli musisz interweniować – te kroki zapewniają bezpieczeństwo matki i szczeniaków.
Potrzebne rzeczy
- Butelki do karmienia szczeniaków
- Telefon
- Czyste ręczniki
- Łóżeczka dla kotów
- Nożyczki
Instrukcje
Skontaktuj się z weterynarzem przy podejrzeniu ciąży – zapewnij pomoc awaryjną.
Przygotuj cichą, cieplą skrzynię/box z ręcznikami (boki 10–15 cm – zatrzymują 4–6-tyg. szczeniaki, matka swobodnie wychodzi).
Nie przeszkadzaj, obserwuj co kilka minut. Poród powinien rozpocząć się w 20 min od silnych skurczów; pierwszy szczeniak do 60 min. Jeśli 30 min bez efektu – dzwon do weterynarza. Znaki: lizanie odbytu, naprężanie.
Bursztynowy płyn lub wypuklenie (pęcherzyk owocowy) z drodzi porodowej = szczeniak za chwilę.
Jeśli matka w 1 min nie usunie pęcherzyka – interwencja: chwyć szczeniaka czystym ręcznikiem, zdejmij śluz. Upewnij się, że nos i usta wolne.
Otrzyj szczeniaka ręcznikiem wzdłuż barków/grzbietu – stymuluj oddech. Zdrowy kwak = drożna przejrzysta.
Jeśli matka nie przegryzie pępowiny – utnij ok. 5 cm od ciała szczeniaka, ostrymi, zesterylizowanymi nożyczkami (izopropanol). Delikatnie wyjmij posądek.
Szczeniaki co 15–45 min. Jeśli silne naprężenie 30 min bez szczeniaka – weterynarz. Średnio 3–6 szczeniaków.
Karmienie piersią w kilka minut – kluczowe dla odporności.
Dokarmianie zastępnikiem mleka (zoologiczne) wg zalecenia weterynarza.