Genetyka za kolorami kota trójbarwnego (kaliko)

Mozaikowy wzór kolorystyczny u samicy kota trójbarwnego (kaliko) jest wynikiem fascynującej rozgrywki między genetyką a podziałem komórkowym.

1. Inaktywacja chromosomu X

  • Gen odpowiadający za kolor sierści u kotów znajduje się na chromosomie X.
  • Samice mają dwa chromosomy X, samce jeden X i jeden Y.
  • Wczesnym etapie rozwoju embrionalnego, jeden z dwóch chromosomów X w każdej komórce samicy jest losowo inaktywowany. To zjawisko nazywa się inaktywacją chromosomu X, lub lionizacją.
  • Ponieważ chromosom X niesie gen koloru sierści, losowa inaktywacja w różnych komórkach prowadzi do płatków różnych kolorów.

2. Geny kolorystyczne

  • Koty trójbarwne mają dwa główne geny koloru sierści: jeden na pomarańczowy (O), jeden na czarny (B).
  • Gen pomarańczowy jest dominujący nad czarnym.
  • Jeśli chromosom X z genem pomarańczowym zostanie inaktywowany, gen czarny jest ekspresowany, tworząc czarny płatek. Odwrotnie, jeśli inaktywowany zostanie chromosom z genem czarnym, pojawia się pomarańczowy płatek.

3. Białe plamy

Białe plamy u kotów trójbarwnych są spowodowane odrębnym genem, niezwiązanym z chromosomem X. Ten gen wpływa na rozkład komórek barwnikowych w trakcie rozwoju.

Podsumowanie

Wzór trójbarwny to wynik losowej inaktywacji chromosomu X, dominującego genu pomarańczowego i odrębnego genu odpowiedzialnego za białe plamy.

Choć większość kotów trójbarwnych to samice, możliwe jest, by samiec miał ten wzór w rzadkich przypadkach, gdy dziedziczy dodatkowy chromosom X (XXY), stan nazywany zespołem Klinefeltera.