Absolutnie nie. Pokrywanie kotki w ciąży jest niebezpieczne, nieetyczne i medycznie niemożliwe do uzasadnienia.
Dlaczego to grozi życiem kotki i płodów?
- Ogromne obciążenie fizjologiczne: Ciąża sama jest wyczerpująca. Akt pokrycia (który u kotów jest bolesny i gwałtowny – kocica krzyczy, uderza, próbuje uciec) wywołuje stres, skurcze macicy, ryzyko poronienia, przedporodowe pękanie pęcherzyka płodowego lub urazu narządów wewnętrznych.
- Ryzyko infekcji: Przybliżenie koca wodzi bakterie i wirusy do dróg rodnych, które w ciąży są szczególnie podatne na zapalenia (piometra, zapalenie pęcherzyka płodowego).
- Superfetacja (nadciążenie) – teoretycznie możliwa, ale tragiczna: Koty mogą począć nową miotę w trakcie ciąży (superfetacja). Prowadzi to do jednoczesnego rozwoju płodów w różnym wieku – młodsze giną przy porodzie starszych lub rodzą się przedwczesnie.
Co zrobić, jeśli kotka w ciąży wbiega w ciec?
- Natychmiast oddziel od kocurów (zamknij w osobnym pokoju, zablokuj wyjście na zewnątrz).
- Skontaktuj się z weterynarzem. Można omówić bezpieczne środki uspokajające (tylko na receptę!) lub wczesną sterylizację po porodzie.
- Planuj kastrację po odstawieniu kotków (ok. 8–10 tyg. po porodzie). To jedyny pewny sposób na uniknięcie kolejnych niechcianych miot i chorób układu rozrodczego.
Podsumowując: Pokrywanie cieżnej kotki to ryzyko śmierci matki i płodów. Izolacja od kocurów i weterynarz to jedyne słuszne kroki.