Leukemia felina (FeLV) to retrowirus atakujący tylko koty domowe i bliskie krewniakie. Wirus tłumi układ odpornościowy -> inne problemy: niedokrwistość, raki. Wedle WebMD, 85% zainfekowanych z objawami umiera w 3 lata od diagnozy – FeLV druga najczęstsza przyczyna śmierci kotów. Zrozumienie drogi zarazenia pomaga chronić kota.
Przenoszenie wirusa
FeLV przenosi się płynami cialnymi. Np. ugryzienie przez zainfekowanego kota -> ślina. Matka przekazuje wirus dojenym kociątam mlekiem. Krew i wydzieliny nosowe też nośą wirus. Koty żyjące razem, dzielące miski jedzenia/wody lub się nawzajem lizące – zarażają się. Kal i mocz też mogą, ale wirus krótko żyje poza organizmem – mniejsze ryzyko.
Grupy ryzyka
Nie wszystkie koty tak samo narażone. Kucie częściej chorują, zwłaszcza wychodzące na zewnątrz. Koty matków zainfekowanych – większe ryzyko. Kocięta – najbardziej podatne. Koty w dużych grupach, z nowymi nietestowanymi – ryzyko wzrasta. Wiele kotów nie pokazuje objawów – zdrowy wygląd, a zarażają innych.
Redukcja ryzyka
Szczepionki na FeLV nie dają 100% ochrony. Ale zdrowe koty >3 miesiące, zaszczepione – drastycznie mniejsze ryzyko (ASPCA). Szczepienie: 2 dawki co 3 tygodnie. Test przed szczepieniem – kot może być zainfekowany bez objawów. Życie z jednym kotem w domu (zwłaszcza domowym) redukuje ryzyko – tylko 3% samotnych kotów ma FeLV. Nowe koty – kwarantanna do testu negatywnego.
Skutki zarazenia
Pozytywny test != natychmiastowa śmierć. Wiele układów odpornościowych walczy z wirusem. Niektóre koty rozwijają „infekcję uśpioną” – bez problemów na razie, aktywna później. Czasem rak kości. Układ odpornościowy osłabia -> podatność na choroby (raki, inne). Weterynarze leczą objawy, ale brak leczenia na FeLV -> śmierć zazwyczaj <3 lat od diagnozy.