Koty i króliki to wspaniali towarzysze, ale jako ssaki wyewoluowane do zupełnie innych stylów życia, mają znaczące różnice w zmysłach. Ostre zmysły kota idealne do życia drapieżnego, a delikatny królik pilnuje, by nie stać się ofiarą.
Wzrok
Oczy kota budowie podobne do ludzkich, ale z adaptacjami: trzecia powieka (nawilża, chroni przy walkach). Tapetum lucidum – warstwa pod siatkówką odbijająca światło -> wrażliwość na światło ~6x większa niż u ludzi. Oczy królika: wysoko i bocznie na czaszce -> szerokie pole widzenia w dal, ale ślepe plamo prosto przed twarzą. Ograniczona widzenie stereoskopowe. Oba: ograniczone widzenie barw.
Słuch
Ucho kota: ucho zewnętrzne, środkowe, wewnętrzne, muszka, błona bębenkowa, ślimak – przetwarzają drgania dźwięku. Zakres słuchu kotów szerszy: 45–64 000 Hz. Uszy królika podobnie zbudowane, ale stanowią duży % powierzchni ciała (np. brytyjski olbrzym – 12% ciała). Króliki słyszą 360–42 000 Hz – węższy zakres niż koty.
Węch
Oprócz komórek receptorowych w nosie, oba mają narząd vomeronazalny (Jacobsona) wspomagający węch. W nosie kota ~67 mln komórek, u królika ~100 mln. Oba używają węchu do komunikacji z gatunkowcami i poznania otoczenia. Króliki też do znajdowania pokarmu; koty nie używają węchu do polowania.
Smak
Króliki deklasują koty w smaku: domestyczny królik europejski ~17 000 kubków smakowych, kot ~500. Króliki czują gorzki, słony, słony, kwaśny – preferują słodkie. Koty – jedyny ssak nie czujący słodkiego, bo ewoluowali jako drapieżnicy jedzący tylko mięso.
Dotyk
Oba mają wibrisy (wąsy) – włosy z nerwami u podstawy, rozszerzające dotyk i orientację poza skórą. Króliki: 20–25 wibris na każdej stronie górnej wargi – nawigacja i jedzenie (mają ślepą plamę przed twarzą). Koty: podobna liczba wibris – polowanie: wykrywanie ruchów powietrza od bliskich obiektów/zwierząt, ocena położenia.