Możesz nie używać trucizny na gryzonie lub trzymać ją niedostępnie. Ale to nie gwarantuje bezpieczeństwa. Kot może zatruć się wtórnie, zjadając mysz/gryzonia, który zjadł truciznę.
Zatrucie pierwotne
Jeśli kot zje przynętę – ryzyko pierwotnego zatrucia (primary toxicosis). Poważne ryzyko dla właścicieli walczących z gryzoniami. Skutki: łagodne do śmiertelne (zależnie od dawki i substancji). Natychmiast do weterynarza.
Zatrucie wtórne
Kot zje mysz, która zjadła truciznę – choruje, choć nie jadł trucizny bezpośrednio. To secondary toxicosis – trucizna przenosi się łańcuchem pokarmowym. Gryzoń zjada jednorazową truciznę (np. warfaryna, bromadiolon) – nie umiera od razu, żyje 1–2 dni. Kot łapie go w tym czasie – połyka truczynę. Jednorazowe trucizny zawierają dużo substancji, by zabić w jednym posiłku. Długie działanie = kot nie wie, że je śmiertelną ofiarę.
Objawy zatrucia gryzońcydami
Nie da się od razu wiedzieć. Jak u gryzońia – 1–2 dni opóźnienia. Potem: utrata apetytu, drżenie mięśni, paraliż tylnych łap, padaczki, blade dziąsła, krwawienie z nosa, krew w moczu/kale, puchnięty brzuch, czerwone plamy na skórze, apatia, słabość.
Leczenie
Przy objawach – natychmiast do weterynarza, zwłaszcza jeśli widziałeś kota z myszą. Skuteczność zależy od trucizny, dawki, czasu. Badania: morfologia, mocz, inne. Może być konieczne hospitalizacja, przelewy, płyny, leki.
Profilaktyka
Trucizna w domu = ryzyko. Czystość domu ogranicza gryzonie. Jedzenie szczelnie zamknięte, nie karmić dzikich zwierząt (przyciąga gryzonie). Zabezpiecz dom (uszczelnij dziury). Kot trzymaj w domu – nie wiesz, co używają sąsiedzi. Może złapać mysz zatrutą u sąsiada.