Badacze eksperymentowali z aparatami słuchowymi dla zwierząt (w tym kotów), ale obecne urządzenia to tylko wzmacniacze dźwięku. Nie pomagają przy głuchości wrodzonej (zazwyczaj całkowitej). Implanty koklearne – zbyt drogie i skomplikowane nawet dla ludzi.
Głuchota wrodzona
- Głównie białe koty z niebieskimi oczami (jeden niebieski = wyższe ryzyko).
- Długowłosy chętniej niż krótkowłosy.
- Rasy narażone: Pers, Ragdoll, Manx, Maine Coon.
- Może dotyczyć jednego ucha.
Inne przyczyny utraty słuchu
- Starzenie – stopniowa, wysokie tony znikają ostatnie.
- Zapalenia ucha środkowego, urazy głowy, zakorki (wosk, brud).
- Trucizny, długotrwałe antybiotyki (streptomycyna, gentamycyna, neomycyna, kanamycyna) -> uszkodzenie nerwu słuchowego.
Jak rozpoznać głuchotę?
- Kot nie reaguje na dźwięki (klaskanie), ale reaguje na wibracje (stampanie).
- Nie odwraca głowy w stronę źródła dźwięku.
- Nie budzi się od gwałtownych hałasów.
Prognoza
- Zapalenie ucha -> leki/operacja -> możliwe wyleczenie.
- Głuchota wrodzona -> nieodwracalna.
Głuchy kot dobrze radzi sobie: wzrok, węch, dotyk (wąsy). Ale: nigdy nie zaskakuj głuchego kota (może ugryźć) i nigdy nie puszczaj go na zewnątrz bez nadzoru.