Jaka jest funkcja mięśnia skroniowego u kotów?

Koty to obligatywne drapieżniki. Przystosowane do spożywania i trawienia białka zwierzęcego. Budowa szczęki dowodzi: tylko ruch pionowy, brak ruchu bokowego. To uniemożliwia mielenie ziaren i roślinności. Szczęki idealnie przystosowane do chwytania i rozerwania ciała ofiary.

Ewolucja

Pierwotny kot zęboszczypi (Smilodon) miał potężne szczęki, ale styl polowania wymagał przecinania gardła ofiary. Ta zdolność kosztowała siłę ugryzienia – specjalizacja co do ofiary. Nowoczesne koty polegają na potężnym ugryzieniu. Kształt głowy wskazuje na siłę ugryzienia względnie większą niż u poprzednich gatunków. To ten kształt głowy doprowadził do ewolucji potężnego mięśnia skroniowego.

Anatomia czaszki

Mięsień skroniowy to jeden z dwóch „wielkich mięśni” głowy kota. Kontroluje siłę ugryzienia, unosząc dolną szczękę, zamykając paszczę. U małych kotów (domowy, gepard) – czaszki bardziej owalne, mięsień krótszy. U dużych (lew) – czaszki wydłużone, mięsień dłuższy. Ciekawe: im większa i bardziej wydłużona czaszka, tym mniejsza jamka mózgowa i mózg. Może to związane z koniecznością zakotwiczenia większego mięśnia dla zabójczego ugryzienia.

Ugryzienie

Siła ugryzienia w bezpośredniej opozycji do rozwarcia paszczy. Krótszy mięsień u owalnych czaszek = większa siła zamykania. Dłuższy mięsień u wydłużonych czaszek = większe rozwarcie. Przewistorne koty zęboszczypie musiały szeroko otwierać paszcze, by wbijać poszerzone kły. Współczesny leopard chmury – ewolucyjna ciekawostka, podobny do zęboszczypich – sugeruje, że idzie w stronę stania się zęboszczypim.

Jedzenie

Mięsień skroniowy daje szczęce ogromną sztywność. Kompromis: brak ruchu bokowego. Kot ograniczony do rozrywania i połykania. Żaden mielenie/żuwanie niepotrzebne – pokarm rozerwany i połknięty trawiony potężnymi kwasami żołądkowymi.