Kiedy podejrzewać robaki?
Zmiana nastroju, gwałtowne chudnięcie przy puchniętym brzuchu, zmiana częstości wypróżniania, śluz w kale, widoczne robaki przy odbycie/futerze. Przy wielu kotach – przyjmij, że wszyscy zainfekowani. Nie ma jednego leku na wszystkie robaki. Domowa diagnoza rzadko możliwa. Przynieś próbkę kału do weterynarza.
Taśmice (cestody)
Przenoszone przez pchły. Najczęstsze: Taenia, Dipylidium caninum. Segmentowane – każdy segment to dojrzewające jajo. Żyją w jelicie cienkim, zjadają składniki odżywcze → chudnięcie, matowy futer. Leki doustne lub zastrzyki.
Robaki sercowe
Zarażenie przez komary. U kotów rzadsze niż u psów (1/5), często giną same, ale umierający robak może uszkodzić płuca. Diagnoza trudna (krwaw, antygeny/przeciwciała). Leczenie ryzykowne – tylko przy realnym zagrożeniu życia.
Haczycy (ankylostomy)
Problem na południu USA. Brzydkie warunki, tłok. Wciągają krew → anemii. Kał czarny, قطرanowy, płynny, śmierdzący. Bledne dziąsła, słabość, chudnięcie. Natychmiast do weterynarza.
Okrąglice (nematody)
Najczęstsze, zwłaszcza u kociąt: Toxocara cati, T. leonina. Przenoszone mlekiem matki i przez zjedzone gryzonie. Objawy przy masowej inwazji: puchnięty brzuch, biegunka, wymioty z widocznymi robakami (jak makaron). Tylko mikroskopia kału potwierdza. Kocięta: odrobaczanie 2–3x nawet przy negatywnym teście. Okrąglice zagrażają też ludziom (migracja larw – oczy, narządy). Z wiekiem koty nabierają odporności.
Profilaktyka
- Koty wychodzące na zewnątrz – regularne odrobaczanie (szczeg. taśmice).
- Koty domowe – czysta kuweta, codzienne usuwanie kału.
- Wielokotowe domy – 1 kuweta na kota + 1 dodatkowa, higiena, dobra dieta.