Podobnie jak ludzie, koty mogą cierpieć na zaciębienie, gdy oddawanie kału jest trudne, rzadkie lub niemożliwe. Zdrowe koty zazwyczaj wypróżniają się 1–2 razy dziennie. Kot z zaciębieniem robi to co 2–3 dni. Jeśli zaciębienie trwa dwa tygodnie lub dłużej, to przewlekłe zaciębienie – natychmiast udaj się do weterynarza na diagnozę i leczenie. Szybkie działanie zapobiega powikłaniom.
Przyczyny
Wedle dr Margaret Muns, zaciębienie nie jest chorobą, lecz objawem problemu bazowego. Przyczyny medyczne: otyłość, wiek, odwodnienie, zatkanie jelita grubego kulkami sierści, ból po urazach kręgosłupa, infekcje pęcherza moczowego, infekcje worków przyodbytniczych. Koty z zapaleniem jelita grubego, dolnymi drógami moczowymi (FLUTD) i nieśpecificznym zapaleniem jelit (IBD) też mogą mieć problemy z kałem. Przyczyny behawioralne: niekomfort w środowisku, brudna kuweta.
Objawy
Zaciębiony kot może wyglądać na puchniętego, apatycznego, drażliwego, mieć bolesny brzuch, słaby apetyt lub go stracić. Kał twarde, mały, suchy. Podczas wypróżniania kot napina się, wykazuje ból. Niektórzy wypróżniają poza kuwetą z powodu bólu związanego z nią.
Diagnoza
Wizyta u weterynarza konieczna. Badanie fizykalne, wywiad, badania krwi i moczu (wykluczenie chorób nerek i pęcherza). RTG przy podejrzeniu problemów z kręgosłupem, biodrami, miednicą. Kolonoskopia lub bioptacja jelita grubego, jeśli inne testy nic nie wykażą.
Leczenie
Zależy od przyczyny i stopnia. Najpierw dieta bogata w błonnik lub mokra karma (więcej wody, mniej węglowodanów). Przepisane purgaty. W ciężkich przypadkach – operacja, gdy inne metody zawiodą.
Utrzymanie
Jeśli kulki sierści – regularne czesanie. Pilnowaj czystości kuwety. Przy zmianie piasku – wprowadzaj stopniowo. Zadbaj o nawodnienie i błonnik w diecie.