Przyczyny
Szczeniaki są małe i łatwo się urazowe, nawet jeśli szkodzenie nie było celowe. Dzieci mogą stanowić zagrożenie – nieumiejętne trzymanie, ciągnięcie za nogę lub ogon, zbyt mocne ściskanie czy zbyt gwałtowna zabawa mogą spowodować złamania. Inne przyczyny: nadrążenie szczeniaka, zamknięcie go lub ogona w drzwiach. Rzadziej: celowe krzywdzenie (uderzenie samochodem, bicie) – to okrucieństwo, karane prawnie. Czasem wady przy urodzeniu (np. pępowina owijająca nogę) powodują złamania.
Objawy złamania
Właściciel może zauważyć: wycie, płacz, mruczenie lub syczenie przy dotyku zmiany; chodzenie na skróconą nogę lub całkowite unikanie obciążania kończyny; obrzęk lub siniak; przy złamanym ogonie – brak ruchu ogona, niezwolnione oddawanie moczu, problemy z koordynacją tylnych nóg, krew w moczu, ból lub utrata czucia w ogonie (według Marvista Vet).
Diagnoza i leczenie
Weterynarz zleci zdjęcia rentgenowskie, by ustalić miejsce i stopień złamania. Leczenie często polega na gipsie, ale przy złamaniu ogona lub żeber gips może być niemożliwy – wtedy lekarz dobiera indywidualny plan (szwy, płyty, szyny, leki przeciwbólowe).
Czas gojenia
Szczeniaki goją się szybciej niż starsze koty. Złamanie u szczeniaka może zgoić w 5 tygodni, u seniora – 12 tygodni lub więcej.
Powikłania
Przy konieczności operacji mogą wystąpić infekcje lub złe gojenie. W małym szczeniaku infekcja kości rozprzestrzenia się błyskawicznie i może być śmiertelna bez szybkiego leczenia. Przy złamaniu ogona grozi trwała kulawa, uszkodzenie rdzenia kręgowego, utrata czucia.