Rozpoznawanie pająka białookowca
Biały końcówka ciała (jak ogonek). Samce i młode: pasiaste nogi, do 4 białe plamy na grzbiecie brzucha. Reszta ciała brązowoczerwona, cytrynowato-owalna. Długość 1–2 cm – łatwo zauważyć.
Występowanie
Tylko Australia i Nowa Zelandia, ciepłe klimaty. Na zewnątrz: pod liściem, w pniach, na korze. Koty wychodzące na dwór w lesistych rejonach narażone. Pająki adaptują się do miast – pod dywanami, w ubraniach, poscieli. Koty goniące pająki prowokują ugryzienie.
Leczenie i objawy ugryzienia
Krytyczne: natychmiast do weterynarza. Sam nie pomóżesz. Weterynarz poda antydolot, usuwa zmartwioną tkankę (często w znieczuleniu). W drodze: chłodne okłady na miejsce ugryzienia. Objawy: czerwony, świący guzek, obrzęk, przebarwienie, pęcherzyki, wrzody. Nudności, biegunka, wymioty.
Profilaktyka
Jeśli w okolicy są pająki białookowce: zgrabiaj liście, odkurzaj pająki i rowek, przesuwaj leżak, drzewko, kuwetę, miseczki z dala od zagrożonych miejsc. Wstrząsaj ubrania i pościel leżące na podłodze.