Weterynarze badają próbki kału, by diagnozować u kotów pasożyty i robaki jelitowe. Niektórzy badają kał na rutynowych wizytach, inni proszą o próbkę tylko przy objawach choroby (wymioty, biegunka, brak apetytu). W każdym razie, jeśli masz kota, powinieneś umieć zebrać i przechować próbkę kału.
Potrzebne rzeczy
- Piasek nieaglomerujący
- Pojemnik do zebrania, słoik lub worek
Instrukcje
-
Wymień piasek w kuwecie na czysty, nieaglomerujący. Piasek aglomerujący łączy się z kałem w twarde klumby, trudne do zbadania. Stary lub zanieczyszczony piasek może dać fałszywy wynik.
-
Izoluj badawanego kota w zamkniętym pokoju z kuwetą, by pewnie zebrać właściwą próbkę.
-
Zebra kał jak najszybciej po wydalaniu, zwłaszcza jeśli weterynarz testuje na Tritrichomonas foetus lub inne pasożyty. Włóż kał do pojemnika, worek lub słoika. Jeśli kot wydalał krew, śluz lub biegunkę, spróbuj zebrać próbkę pokazującą te zmiany.
-
Zamknij pojemnik i możliwie najszybciej donieś do weterynarza. Jeśli nie możesz od razu, zapytaj weterynarza, czy można schłodzić próbkę. Niektóre pasożyty giną w zimnie, co uniemożliwia chłodzenie. W zależności od stanu kota, próbkę można trzymać w lodówce do 24 godzin.