Różne czynniki drażnią skórę kota, powodując problemy ze sierścią. Opiekun może zapobiec poważniejszym problemom i wypadaniu sierści, obserwując wrażliwość na jedzenie i środowisko, pasożyty, a nawet lęk kota.
Główne przyczyny
Pasożyty (roztocza, pchły)
Pierwszy objaw: świąd. Bez leczenia -> wypadanie sierści. Leczenie: obroże i szampony na pchły (OTC). Poważne inwazje, podejrzenie pasożytów wewnętrznych – weterynarz.
Grzybica (Ringworm / Microsporia)
To grzyb, nie robak. Żywi się keratyną we włosach, paznokciach, skórze. Szybciej rozprzestrzenia się w cieple i wilgoci. Może samowyleczyć, ale konieczne natychmiastowe leczenie – bardzo zaraźliwe dla ludzi i zwierząt. Objawy: bezsierśne lub łożyskowe zmiany, najczęściej na głowie (wokół uszu) i blisko ogona. Mogą się rozprzestrzeniać na nos, wargi, brodę. Duże plamy wypadania sierści. Leczenie: kremy przeciwgrzybicze miejscowo. Cięższe przypadki: kąpiele siarkowe, szampony, płukiwanie (weterynarz). Pościel prać gorąco – zarodniki żyją do 2 lat (Pet Education).
Alergie
Na odświeżacze do dywanów, nawozy, kurz, środki czystości, karme. Objawy: świąd, wysypka, zmiana koloru skóry, wypadanie sierści. Uspokojenie: umyj ciepłą kaniną, nałóż krem. Detektywistyczne wykluczanie nowych czynników po jednym na kilka dni.
Alopecja endokrynna (hormonalna)
Nagła zmiana hormonów -> od lekkiego wypadania do dużych plam łysoty. Leczenie: hormonoterapia u weterynarza.
Alopecja psychogeniczna (lęk/depresja)
Stres od zmian: przeprowadzka, nowy członek rodziny, goście. Koty uspakajają się lizaniem/gryzieniem. Długotrwały lęk -> nadmierne pielęgnowanie -> wypadanie sierści. Weterynarz: leki antylękowe lub antydepresyjne.