Gdy kot ma biegunkę, weterynarz zbiera wywiad i może zamówić testy, zanim zdecyduje o antybiotyku. Najczęstsze przyczyny: problemy dietetyczne, infekcje bakteryjne, wirusowe, zapalenie jelita grubego, pasożyty, trucizny, guzy. Tylko część leczona antybiotykami. Nawet przy infekcjach bakteryjnych nie ma uniwersalnego leku, ale weterynarz ma szeroki wybór antybiotyków.
Ampicylina i Amoksycylina
Należą do penicylin, mogą być antybiotykiem pierwszego rzutu w prostych biegunkach. Działają na wiele organizmów, w tym salmonellę, ale nie na bakterie produkujące enzymy niszczące antybiotyk (E. coli, niektóre stafylokoki). Amoksycylina często w tablecie z kwasem klawulanowym – mocniejsza, szersze spektrum. Najczęstszy skutek uboczny: wymioty (poniżej 1% kotów), dlatego ulubiona wielu weterynarzy.
Erytromycyna
Działa jak penicyliny, ale specyficznie na Campylobacter. Weterynarz stosuje tylko przy potwierdzonej diagnozie z próbki fekalnej. Trudna do zdiagnozowania – może trzeba brać próbki co dzień przez tydzień. Dawka wyższa niż standardowa przez 5–10 dni. Skutek uboczny: wymioty. Nie stosuje się u kotów z wadami wątroby.
Metronidazol
Leczy proste bakteryjne biegunki i te o nietypowych przyczynach. Giardia (pierwotniak) może być w jelitach bez objawów – rozprzestrzenia się w grupach kotów. U symtomatycznych (szczeniaki, chore koty) powoduje przerywaną/ciągłą biegunkę. Trudna diagnoza, ale po potwierdzeniu – metronidazol w wyższą dawkę raz dziennie przez 5 dni dla wszystkich kotów w domu. Również na przerost bakteryjny w jelicie cienkim (patogenne bakterie zdominowały dobrą florę) – długotrwała dawka, by przywrócić równowagę. Niektóre biegunki alergiczne – metronidazol ze sterydami (antybiotyk zmniejsza reakcję na alergen). Skutki uboczne rzadkie: wymioty, objawy nerwowe (kołysanie, padaczki), problemy wątroby, moczowe. Nie w I trymestrze ciąży (ryzyko wad wrodzonych).
Sulfonamidy
Często z trimetoprimem – skuteczniejsze, oporność rośnie wolno. Wiele bakterii (salmonella) i pasożytów (toksoplazma) wrażliwe. Stosowane przy biegunce od pasożytów do 3 tygodni. Skutki uboczne mogą być poważne: ostre nadwrażliwość, anoreksja, spadek krwinek białych lub czerwonych.
Tetracykliny
Oksytetracyklina, doksycyklina – najczęściej na Campylobacter lub przerost bakteryjny w jelicie cienkim. Leki bezpieczne, mało skutków ubocznych, stosowane u kotów z obniżoną funkcją nerek.
Tylozyna
Rzadko u kotów, ale czasem lek wyboru przy przewlekłych infekcjach jelita grubego/dolnego odcinka.