Kot może mieć zaparcia, jeśli napiera się przy oddawaniu kału i wypuszcza tylko małe kawałki fekalii pokryte śluzem lub krwią. Koty mogą cierpieć na zaparcia, obstypację lub megajelito. PetEducation.com definiuje zaparcia jako pokarm powoli przemieszczający się przez jelita, tworząc suche i twarde fekalie. Laktulozę można przepisać kotom cierpiącym na te stany.
Identyfikacja
Laktuloza to roztwór cukru, dwucukier. Powstaje z łączenia cząsteczek cukru: fruktozy i galaktozy, według PetPlace.com. Weterynarze mogą przepisywać laktulozę, choć FDA nie zatwierdziła jej stosowania u zwierząt do 2010 r., bo jest to lek „off-label” zgodnie z Animal Medicinal Drug Use Clarification Act z 1994 r. Laktuloza znana jest pod nazwami handlowymi Enulose lub Cephulac.
Znaczenie
Laktuloza ułatwia zaparcia, bo kot nie potrafi ją strawić. Cukier przenosi się do okrężnicy nienaruszone i naturalne bakterie jelitowe zaczynają się nią żywić. Gdy bakterie strawią laktulozę, produkują trzy kwas: octowy, mrówkowy i mlekowy. Produkują też dwutlenek węgla, co z kolei podnosi poziom płynu w jelicie kota. Gdy fekalia wchłaniają płyn, miękną i kot może je regularnie usuwać.
Skutki
Na początku leczenia laktulozą kot może odczuwać nieprzyjemne skutki uboczne: nadmuchanie, gazy, a w cięższych przypadkach skurcze żołądka. PetEducation.com zapewnia, że te objawy zazwyczaj ustępują, gdy organizm kota przyzwyczaja się do laktulozy. Jak przy każdym leku, właściciel kota powinien uważać na reakcję alergiczną. Jeśli kot zacznie drapać się (wyskoczy jarszyca), gwałtownie wymiotuje, będzie miał biegunkę, szok, skurcze lub śpiączkę – może to być alergia na laktulozę i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Uwagi praktyczne
Laktuloza ma konsystencję oleju roślinnego, a cukry czynią syrop lepkim i słodkim. Dlatego większość kotów nie będzie chciała przyjąć tego leku. W trakcie podawania laktulozy właściciel powinien mieć ręcznik pod ręką, bo kot najprawdopodobniej zacznie nadmiernie ślinic, brzydząc swoją sierść na twarzy. Kot powinien zacząć odczuwać ulgę w postaci 2–3 poronnych kałowszczaków dziennie dość szybko po rozpoczęciu leczenia.
Ostrzeżenie
Laktulozę należy stosować z dużą ostrożnością u kotów cukrzykowych ze względu na jej cukier składniki. Naturalnie cukier w laktulozie może powodować powikłania cukrzycowe, a jeśli kot koniecznie musi brać laktulozę, może być konieczna korekta dawek insuliny. Jeśli laktuloza zadziała zbyt skutecznie i kot rozwija biegunkę, właściciel powinien skonsultować się z weterynarzem, by upewnić się, że zwierzę nie odwodni ani nie dozna zaburzeń elektrolitowych.