Trądzik u kotów (feline acne) jest powszechny u kotów wszystkich ras, płci i wieków. Najczęściej występuje na podbródku lub wokół warg, a w łagodnych przypadkach sierść może go całkowicie ukrywać. W cięższych przypadkach jest jednak bardzo widoczny. Trądzik powstaje, gdy pęcherzyki włosowe zostają zatkane tłuszczem wydzielanym na nawilżanie skóry. Mogą powstać prysznice i opuchlizna, a drapanie przez kota może spowodować wtórną infekcję i wypadanie sierści w okolicy.
Kąpiele
Dobra kąpiel może usunąć tłuszcz zatykający pęcherzyki włosowe. Użycie mydła antybakteryjnego do oczyszczenia podbródka i warg jest najlepsze, bo nie tylko usunie obecne zarodniki, ale też zapobiegnie nowym, teraz gdy pory są otwarte. Dodaj sól do wody, by uspokoić kota podczas kąpieli.
Maści miejscowe
Lokalnie stosowana witamina A i retinoidy mogą pomóc w łagodnych przypadkach. Obejdź twarz kota wilgotną ściereczką, a potem nałóż maść. Rób to 2 razy dziennie, delikatnie przy opuchliznie lub odrażnieniach. Natychmiast przestań, jeśli wydaje się, że trądzik się pogarsza – nadmierne leczenie jakiegokolwiek rodzaju może pogorszyć podrażnienia.
Nadtlenek wodoru i jod
Nadtlenek wodoru lub jod można nałożyć patyczkiem watowym bez uprzedniego czyszczenia twarzy kota. Nie przenosisz też bakterii z palców na obszar wrażliwy na infekcję. Jod może piec, a nadtlenek pieni się. Należy odetrzeć nadmiar chemii po nałożeniu, co może utrudnić trzymanie kota w spokoju.
Nadtlenek benzoesowy i chlorheksydyna
W cięższych przypadkach można stosować maści lub żele czyszczące z nadtlenkiem benzoesowym lub chlorheksydyną. Obie są antybakteryjne – chlorheksydyna to substancja, którą chirurdzy myją ręce przed operacją – i stosuje się je miejscowo. Żel ma chłodzące działanie, więc więcej kotów znosi to leczenie.
Wizyta u weterynarza
Alergie, infekcje drożdżowe i grzybica mogą dawać objawy podobne do trądzika u kotów. Ważne, by weterynarz sprawdził stan, byś nie leczył złej choroby. Weterynarz zrobi odszkrobienie skóry, by wykluczyć te stany, i może zlecić dalsze testy, by sprawdzić, czy doszło do wtórnej infekcji bakteryjnej.