Podobnie jak ludzie, koty potrzebują określonej ilości potasu w organizmie. Gdy z jakiegokolwiek powodu poziom potasu spada zbyt nisko, różne narządy mogą ulec uszkodzeniu. Na szczęście hipokalemia, czyli niedobór potasu, da się wyleczyć.
Definicja
Potas jest elektrolitem, podobnie jak sód i chlor, niezbędnym komórkom do regulowania przepływu wody przez błony komórkowe. Prawidłowe funkcjonowanie elektrolitów jest szczególnie ważne dla nerek i ogólnego zdrowia.
Rokowania
Przewidywana rokowania zależy nie tylko od stopnia niedoboru, ale też od tego, czy brak potasu spowodował trwałe uszkodzenie narządów wymagających potasu do pracy. Ciężkie przypadki hipokalemii mogą wymagać hospitalizacji i podawania glukonianu potasu dożylnie. Dodatkowo, suplementację potasu w proszku, tabletkach lub pastie dodaje się do karmy. Po przejściu hipokalemii zazwyczaj wymagana jest dożywotnia suplementacja.
Przyczyny
Wiele czynników może prowadzić do niedoboru potasu, w tym odwodnienie w corso choroby. Czasami uważa się, że diety zakwaszające, zalecane kotom z chorobami dolnych dróg moczowych, mogą powodować niedobór potasu, zmniejszając zdolność organizmu do jego wchłaniania. Hipokalemia u kotów bywa też wczesnym objawem przewlekłej niewydolności nerek – jednej z głównych przyczyn śmierci starszych kotów.
Objawy
Objawy niedoboru potasu u kotów na początku są subtelne. Często przypisuje je się starzeniu lub innym chorobom. Objawy to: utrata wagi, słabość mięśni, brak apetytu, apatia i sztywny chód. Gdy objawy stają się wyraźne, stan jest zazwyczaj ostry i może grozić życiu. Badanie krwi potwierdza niski poziom potasu.
Poopieka
Krew należy badac 4–8 tygodni po rozpoczęciu suplementacji, bo tyle czasu potrzeba na powrót do normy. Weterynarz może zlecić dodatkowe badania, by sprawdzić, czy narządy ucierpiały i czy niedobór nie wynika z choroby bazowej (np. przewlekłej niewydolności nerek), która też wymaga leczenia.