U kotów magnez służy do wchłaniania innych minerałów: wapnia, fosforu, potasu, sodu, witamin C i E. Większość karm nie wymaga suplementacji magnezu – występuje naturalnie w mleku, rybach, ziarnach pełnoziarnistych, soi. Weterynarz Holly Nash (PetEducation.com) podaje, że w suchej karmi dla dorosłych kotów magnez powinien wynosić ok. 0,04%.
Identyfikacja problemu
Podwyższony poziom magnezu powoduje powstawanie mikroskopijnych kryształów – często z magnezu, amoniu i fosforu. Gdy kryształów rośnie, zgrzebiają się w kamienie (struwity) – w nerkach, moczowodach, pęcherzu, moczowodzie. U niektórych kotów drażnią dróg moczowych i powodują infekcje.
Objawy
Objawy infekcji dróg moczowych i kamieni pęcherza są podobne: częstsze wizyty w kuwiecie, mniej moczu za razem, trudności z moczeniem, napinanie, hematuria (krew w moczu). Objawy u samców i samic podobne, ale samce z powodu anatomii mogą mieć zatkanie moczowodu – kamień blokuje odpływ moczu, grozi śmiercią bez natychmiastowego leczenia (Pawprints and Purrs Inc.).
Diagnoza
Niektóre kamienie da się wypalpać w pęcherzu przy badaniu rutynowym. Inaczej: RTG lub USG dolnego brzucha. Przy RTG kot wypija barwnik, by lepiej widzieć kamienie. Badanie moczu (moczowid) wykrywa kryształy lub infekcje wtórne.
Leczenie
Zależy od wielkości i lokalizacji kamieni. Chirurgiczne usunięcie lub urohydropulsja (kateter do moczowodu, płyn fizjologiczny do pęcherza, delikatne ciśnienie – wypłukuje kamienie i kryształy). Małe struwity: zmiana diety na zakwaszającą mocz, rozpuszcza kamienie. Często antybiotyki lub leki przeciwgrzybowe przy infekcji wtórnej.
Przewidywana rokowania
Koty z historią struwitów – dieta niskomagnezowa. Zachęcać do picia – woda wypłukuje nowe kryształy i zapobiega reinfekcjom. Przy udanym leczeniu i diecie rokowania dobre.