Ropień to schorzenie wywołane przez rojnice. Choć koty mogą zarażać się różnymi gatunkami, rzadko są ich preferowanym gospodarzewiem. Jeśli kot nie jest preferowanym gospodarzewiem, rojnice nie przeżywają. Najczęstsze rojnice preferujące koty to Notoedres cati, Demodex cati, Demodex gatoi, Cheyletiellosis (chodząca forfora) i Otodectes cynotis. Selamektyna nie jest skuteczna przeciwko rojnicom Demodex.
Rojnice u kotów
Według Marvistavet, rojnica Notoedres jest podobna do psiej rojnicy sarkoptycznej. Ropień notoedryczny (skrzypiec koczy) zaczyna się od świerczu, wypadania sierści, ognisków na uszach (szczególnie na zewnętrznych krawędziach). Z rozmnazaniem rojnic zarażenie rozszerza się na głowę i szyję, a nierozleczone – na całe ciało. Rojnice przypominają miniaturowe pająki. Ropień notoedryczny występuje tylko w niektórych regionach USA (np. Południowa Kalifornia). Cheyletiellosis powoduje świąd i wygląda jak poruszające się kropki. Otodectes cynotis (rojnice uszne) żyją w uchu, wywołując intensywny świąd, trząsanie głową i wypływ.
Diagnoza
Diagnoza wymaga skrobienia skóry i badania pod mikroskopem. Jeśli objawy sugerują zarażenie, weterynarz może zalecić leczenie prewencyjne nawet bez wykrycia rojnic w skrobieniu.
Zaraźliwość
Rojnice Notoedres, Cheyletiellosis i Otodectes przenoszą się przez kontakt i mogą zarażać inne koty. Choć nie długotrwale przeżywają na innych gospodarzach, mogą zarażać inne gatunki i ludzi, wywołując wysypki i świąd. Aby zapobiec ponownemu zarażeniu, należy wyleczyć kota, odmyć pościel i powierzchnie oraz dbać o higienę.
Selamektyna
W USA selamektyna dostępna jest tylko na receptę, w preparacie Revolution (Pfizer). Stosowana miejscowo, wchłania się do krwiobiegu, a następnie do skóry i tkanek, atakując układ nerwowy pasożytów. FDA zatwierdziła ją na pchły, robaki serca, Otodectes cynotis, robaki okrągłe i hakowce. Stosuje się ją też "off-label" na rojnice Notoedres i Cheyletiellosis. Dawkę dobiera weterynarz w zależności od typu ropnia, stopnia zaawansowania, zdrowia i wagi kota.
Przeciwwskazania i skutki uboczne
Może powodować wypadanie sierści w miejscu aplikacji. Rzadziej: biegunkę, ślinienie, utratę apetytu, drgania mięśni, wymioty, obrzydzenie. Możliwa reakcja alergiczna. Nie stosować u szczeniąt młodszych niż 8 tygodni, chorych ani wydloniałych kotów.