Wielu kotów zachorowuje na cukrzycę przez zbyt mało ruchi i złą dietę. Artykuł pomoże zidentyfikować chorobę i zaplanować leczenie.
Czynniki ryzyka i choroby naśladujące cukrzycę
- Niektóre leki i choroby (trzustkowy zapalny, nadczynność tarczycy) mogą wywoływać lub naśladować cukrzycę.
- Wyższe ryzyko: koty birmańskie, starsze, otyłe.
- Niewydolność nerek i zatrucie glicolem etylenowym (rozpuszczalnik) też naśladują cukrzycę.
Objawy
Nadmiar glukozy wydalany przez nerki -> częste moczenie -> polidypsja (wypijanie). Kot je więcej, by nadrobić brak metabolizmu glukozy. Z czasem wyczerpanie. Nieleczona cukrzyca -> kwasocetonoza: "słodki" oddech (odczynniki do paznokci), duszności, koma cukrzycowa, potem wymioty, słabość, odwodnienie.
Typy cukrzycy u kotów
- Typ I: insulinozależne – codzienne wstrzykiwania insuliny konieczne do życia.
- Typ II: najczęstszy (do 70% w pewnym momencie potrzebuje insuliny, ale wiele kotów kontroluje lekami doustnymi).
- Przemijająca: typ II, na początku insulina, potem samoregulacja – dieta wysokobiałkowa, niskowęglowodanowa.
Prewencja i zarządzanie
- Otyłość -> cukrzyca. Zdrowa dieta, ruch, zabawa, prawidłowa waga.
- Weterynarz może zalecić specjalną karmę.
- Regularne karmienie kluczowe: jeśli kot nie je, insulina może być niebezpieczna (hipoglikemia).
- Monitorować spożycie wody, wagę, glukozę we krwi (domowo lub u weterynarza).
- Remisja przy prawidłowym leczeniu = kontrola, nie wyleczenie. Nawroty możliwe, ale koty mogą żyć długo, szczęśliwie.