Jaskra u szczeniaków

Jaskra to wzrost ciśnienia w oku. Komórki wewnątrz oka produkują płyn (płyn przednią), który utrzymuje kształt oka i żywi tkanki. Gdy odpływ się zatyka, a produkcja trwa, ciśnienie rośnie. Jaskra może być wrodzona lub wynikiem innych chorób. Nieleczona u szczeniaków prowadzi do trwałego uszkodzenia oka i ślepoty.

Objawy

  • Rozszerzona źrenica, która nie zwęża się w świetle – pierwszy sygnał. Inne: zaczerwienienie, łzawienie, mrugnięcie, ból, zmętnienie rogówki, utrata widzenia.

Jaskra pierwotna

  • Stan dziedziczny, bardzo rzadki u szczeniaków. Problem strukturalny lub funkcjonalny obszaru odpływowego. Zazwyczaj zaczyna się w jednym oku, potem drugie, prowadząc do całkowitej utraty widzenia.

Jaskra wtórna

  • Wynika z innych schorzeń oka przerywających przepływ lub odpływ płynu przedniego. Przyczyny: zapalenie wnętrza oka (uveitis), zaawansowana zaćma, nowotwór oka, przesunięcie soczewki, odczynienie siatkówki. To częstsza forma u szczeniaków.

Leczenie farmakologiczne

  • Gdy przyczyną jest stan zapalny. Leki obniżają produkcję płynu i hamują zapalenie. Opóźniają wystąpienie jaskry w drugim oku. Krople i tabletki.

Leczenie chirurgiczne

  • Gdy leki nie obniżają ciśnienia. Zabieg polega na zniszczeniu produkcji płynu przedniego (zmrażanie lub laser). Gdy nowotwór wywołuje jaskrę, zazwyczaj usuwa się oko.

Diagnoza i leczenie

  • Pełne badanie u weterynarza: tonometria (ciśnienie), goniokopia (droga odpływu), ultradźwięki (gdy oko zmętnione). Cel: obniżyć ciśnienie, zapobiec ślepotzie, wyleczyć przyczynę.