Koty, jak ludzie, mogą mieć kamienie nerkowe i drobne kryształy w moczu. Mogą, ale nie muszą towarzyszyć infekcji dróg moczowych (UTI). Kryształy przypominają piasek, drażnią moczowód i pęcherz. Szczególnie niebezpieczne dla kotów – mogą zablokować moczowód, uniemożliwiając oddawanie moczu. Nieleczone – śmierć.
Woda
- Kluczowy czynnik: spożycie wody. Im więcej pije kot, tym szybciej kryształy wypływają lub się rozpuszczają. Stała dostępność świeżej, chłodnej wody zachęca do picia.
Harmonogram karmienia
- Koty skłonne do kryształów powinny jeść ad libitum – małe porcje przez cały dzień, zamiast 1–2 dużych. To obniża pH moczu (bardziej kwaśny), co hamuje krystalizację.
Zmiany dietetyczne
- Specjalne diety weterynaryjne równoważą minerały, rozrzedzają mocz, zapobiegają kryształom i rozpuszczają istniejące.
Urohydropropulsja
- Zabieg u kotów, by odblokować moczowód. Weterynarz wkłada kateter i wyciąga kamienie wystarczająco małe, by przejść przez moczowód.
Cystotomia
- Operacja: otwarcie brzucha, usunięcie dużych kamieni z pęcherza. Zbyt duże, by wypłynąć moczowodem.