Radzenie sobie z felinowym lękiem może stać się poważnym problemem dla opiekunów kotów. Najczęstsza forma lęku u kotów to lęk rozdzielania, w którym objawy występują tuż przed, podczas i bezpośrednio po nieobecności opiekuna. Jednak lęk może być też wywołany zmianami w rutynie, takimi jak zmiana zmiany opiekuna z pierwszej na drugą, przeprowadzka do nowego domu, wprowadzenie nowego psa lub kota lub utrata członka rodziny.
Zmiany w wokalizacji
Koty cierpiące na lęk mogą wykazują zmianę w nawyach wokalnych. Te, które były dotychczas ciche, mogą stać się głośne i uciążliwe. Koty mogą też zacząć wyć lub miauczeć nadmiernie, albo po prostu przestać próbować komunikować się z opiekunami.
Zmiany behawioralne
Większość opiekunów kotów zauważy zmianę w zachowaniu swojego felinowego towarzysza jako pierwszy znak problemu. Na przykład, normalnie aktywny obserwator ptaków może nie wykazyać już zainteresowania siedzeniem w swoim ulubionym miejscu. Inne przykłady zmian behawioralnych to brak zainteresowania ulubionymi zabawkami, nieśmiałość, agresja, utrata afektywności i podążanie za opiekunem z pokoju do pokoju.
Zmienione nawyki jedzenia
Koty, gdy są zestresowane, mogą znacząco zmienić swoje nawyki jedzenia. Na przykład, kot cierpiący na lęk rozdzielania – być może z powodu nieobecności lub całkowitej utraty opiekuna – może wymagać kogoś przy swojej stronie podczas karmienia, albo kot może w ogóle przestać jeść.
Wymioty
Lęk też może sprawić, że niektórzy koty wymiotują. W większości przypadków wymioty występują, gdy opiekun opuszcza dom. Mogą też być spowodowane zmianami w czasie posiłków, gośćmi w domu, a nawet po to, by przyciągnąć uwagę. Wymioty mogą się różnić i mogą być żółte, przeźroczyste, zawierać cząsteczki jedzenia, a nawet krew – zwłaszcza u zestresowanego kota.
Czesanie
Zmiany w nawykach czesania są też ogromnym wskazaniem lęku u kotów. Niektóre koty mogą przestać czyścić się w ogóle, inne mogą zacząć nadmiernie się czesać. Każda zmiana może prowadzić do wypadania sierści, czerwonej i podrażnionej skóry, suchej skóry, swędzenia i łupieżu. W skrajnych przypadkach kot może ciężko uszkodzić skórę gryzieniem, powodując wtórne infekcje.
Zachowanie destrukcyjne
W rzadkich przypadkach dotknięty kot może angażować się w formy niechcianego, destrukcyjnego zachowania. Na przykład, destrukcyjne zachowanie obejmułoby drapanie przy oknach lub drzwiach w próbie ucieczki lub ponownego zjednoczenia z opiekunem. Niektóre koty mogą drapać tak nadmiernie, że ich pazury zestarzeją do punktu krwawienia lub infekcji. Mogą też moczyć na przedmiotach osobistych, takich jak ubrania leżące na podłodze.