Normalna anatomia ucha kota
Normalne ucho: wygięty chrzęst (pina) pokryty krótkim delikatnym futerkiem. Ucho wyprostowane, swobodnie obracane. Kanał uszny pionowy, czysty (może trochę sierści). Kanał robi prawy kąt w stronę ucha środkowego/wewnętrznego.
Hematomaty
Zator/zbiór krwi pod skórą ucha = „hematoma”. Przymocowanie: trauma ucha (zazwyczaj drapanie z powodu ropnic/zakazań). Hematomaty ciężkie – ucho gięte do głowy. Skórka ucha może wyglądać jak „kalafior”.
Ropnice i infekcje
Pasożyty (ropnice) -> trauma jak wyżej. Ale same ropnice też uszkadzają lub prowadzą do infekcji -> kot trzyma ucho złączone z głową (ból/podrażnienie). Zapach lub „klepanie” przy tarciu podstawy ucha = infekcja. Skuteczne leki OTC na ropnice, ale przy wątpliwości – weterynarz.
Korekta chirurgiczna zgiętych uszu
Przy silnym urazie ucha/zewnętrznego kanału – operacja. Rezekcja uczna (aural resection) – otwiera strukturę ucha/kanału, poprawia przepływ powietrza, usuwa przeszkody po urazie/infekcji/chorobie.
Rasy z innym wyglądem uszu
- Scottish Fold: Pochodzenie: jedna kotka z gumna w Tayside (Szkocja). Mutacja recesywna -> zgięte uszy. Krzyżowanie zgiętych = sztywne kręgosłupy i ogony. Uszy zaczynają się giąć ok. 3 tyg. życia.
- American Curl: Mutacja u długowłosiej wulki „Shumalith” (Lakewood, Kalifornia). Gen dominujący – jeden gen wystarczy. Uszy zakręcone NIE wiązane z chorobą.