Istnieją dwa rodzaje ran na łapach kota: powierzchowne i głębokie. Niezależnie od stopnia, zawsze warto skonsultować się z weterynarzem. Powikłania zależą od rodzaju rany i ryzyka infekcji. Dopóki nie uzyskasz profesjonalnej opieki, można zastosować pewne kroki pierwszej pomocy.
Rodzaje ran
Rany powierzchowne nie przebijają całej skóry. Są płytkie i łagodnie bolesne. Przykład: drapieżnice. Zarządzanie: debridement (usunięcie ciał obcych), płukanie roztworem fizjologicznym, maść antybiotykowa do gojenia.
Rany głębokie przebijają całą skórę. Często wymagają szwów i są narażone na infekcję. Przykład: rana odsłaniająca mięśnie lub kości. Oczyść miejsce, przyłóż czystą, suchą chusteczkę i dociskaj, by zatrzymać krwawienie, aż do wizyty u weterynarza. Jeśli krwawienie nie ustępuje po godzinach pracy gabinetu – idź na pogotowie weterynaryjne.
W obu kategoriach występują też: rany kłute, oparzenia, ropnie. Przy nich NIE wolno stosować żadnej pomocy domowej.
Na co uważać
Jeśli rana, do której zastosowano pierwszą pomoc, pokaże znaki infekcji – zadzwoń do weterynarza. Lekkie obrzęk i stan zapalny to norma, ale narastająca czerwoność i obrzęk to pierwsze sygnały infekcji. Czerwone pasma rozchodzące się od rany, złowonie odpływ i zbarwiony gnoj – to infekcja.
Przy ranach głębokich może wystąpić szok. Objawy u kotów: szybki, ale słaby puls, trudności z chodem, dezorientacja, hipotermia. Wolne czas napełniania naczyń krwionośnych – test dziąseł: jeśli po uciśnięciu dziąseł wracają do różowego koloru powyżej 1 sekundy, czas jest wydłużony. Błada skóra, błony śluzowe, szare lub ciemnoczerwone dziąsła – też oznaki szoku. Wymaga natychmiastowej pomocy.
Opieka nad ranami
Trzymaj miejsce czyste, suche, bez zanieczyszczeń. Rany powierzchowne często nie potrzebują opatrunku – może utrudniać gojenie. Rany głębokie opatruje personel medyczny. Opatrunki zmieniaj codziennie, kontroluj znaki infekcji, używaj czystych materiałów, chyba że weterynarz zaleci inaczej.